Postscriptum #207.

Dotarliśmy w okolice Westport po godzinie jedenastej. O tej porze na górę wali najwięcej osób. Na szczycie, na który weszliśmy po piętnastej, tłumy. Po drodze owce, widoki zapierające dech, Atlantyk.

Croagh Patrick.

Najgorzej szło mi się pierwszą część, im wyżej tym lepiej, choć i tak mordęga. Schodzenie trudne, szlak mocno wydeptany, sturlanie się z góry zajęło mi ponad dwie godziny. Po dotarciu do parkingu, wyjściu z uprzęży i kupieniu prezentów ruszyliśmy w kierunku Westport. Aś zaprosiła nas na late dinner. Puby miały rezerwacje, więc trochę się kręciliśmy w poszukiwaniu jakiegoś miejsca, aż wyszliśmy na włoską restaurację Passiona da Simone. Było pysznie.

Spędziliśmy tam czas do dziewiątej, poczem w samochód i prędziusio z zachodniego na wschodnie wybrzeże. W domu byliśmy przed pierwszą skonani jak należy. Kot czekał na naszym miejscu parkingowym. No i gdzie byliście, ja się pytam?