Budzik odezwał się tak, jak się z nami umówił. Przewróciliśmy się na inne boki, żeby wstać po dziesiątej (z jakichś powodów oboje byliśmy równie wyczerpani, mnie z pewnością nie posłużyło kładzenie się spać po drugiej w nocy w dniach poprzednich). Za późno na drogę do Rock of Cashel, jest więc Belvedere House & Garden nad Lough Ennell w hrabstwie West Meath.
Wzięliśmy ze sobą wałówkę i ponieważ nie złożyło się jej zjeść w czasie spaceru (łaziliśmy od trzeciej prawie do siódmej wieczorem), mąż mój własny zawiózł nas nad inne jezioro niedaleko Mullingar, Lough Owel, w celu konsumpcji kanapek z kurzyną zagryzionych ogórkiem małosolnym i popicia ich wiśniową herbatą. Do domu wracaliśmy w gęstniejącym mroku, w towarzystwie doskonałego soundtracku w wykonaniu Rory'ego Gallaghera (jak leci, albumy studyjne i koncertowe), a na koniec Brodki z płyty
Clashes (2016). Teraz dobijamy to Davidem Bowie z epoki
The Man Who Sold the World (1970), bo tak się nam skojarzył, gdy oglądamy swoje zdjęcia w dziwacznych outfitach (u mnie prapremiera rocznicowego kapelutka, i odkurzone kraciaste trampki, znak, że jesień).
