Zaraz po powrocie z pracy zajrzałam do Anne, sprawdzić czy wszystko w porządku z Królikiem (sąsiadka nie widziała jej przez kamerę, martwiła się; koteczka spała przez cały dzień na piętrze).
Anne wpadła do mnie znacznie później, gdy akurat dziobałam razowe penne w sosie pomidorowym (makaron zostawiony u nas przez Hanę, sos bardzo dobry, firmę zapisuję: Mr Organic). Opowiedziałam jej co i jak, choć sąsiadka wie oczywiście, gdyż jest bardzo dobrze zorganizowaną osobą.
Czy ma sens chodzenie po ciemku naokoło domu i grzebanie na oślep w worku z ziemią, żeby zasadzić w minidoniczce po kolendrze szczepkę pilei? No nie wiem, ale pilea chyba zadowolona.
Spakowałam się jako tako bardzo późno, dosłuchując w tym czasie do końca Proces Kafki (nie miałam już czasu czytać w papierze, pomógł mi Janusz German). Jak znam życie, jutro coś dołożę w panice, na dzisiaj mam dość.
Kochany doleciał wczoraj przed czasem, dzisiaj zaprezentował się w nowej fryzurze (fryzjer Wu). Są njusy. Jest kot. Będzie dobrze.