Jasny Poranek. Wstałam tuż po Kochanym, który powoli przygotowywał się do wyjazdu do miasta. Mogłam więc zobaczyć Mańki powarkiwanie nad wędliną oraz nagłe zainteresowanie się dziewczynek odpalonym teatrem pralkowym.
Zaczęłam słuchać Do latarni morskiej Virginii Woolf. Nie wiem, czy to dobra lektura na teraz, coś mnie skusiło, ale możliwe, że nie dokończę słuchanki przed wyjazdem. Wietrznie, raczej chłodno, słonecznie; opatulona szalikiem wyszłam do ogródka usunąć trochę badyli, obcięłam zeschnięte kwiaty hortensji, pozbyłam się płożących się resztek zeszłorocznego lucyfera (pod jedną ich stertą niepodziewanie zlokalizowałam doniczkę z narcyzami, które usiłowały się przebić do nieba). Przy takiej pracy naszła mnie Iva z Lucy, oczywiście zatrzymała się, bo zatrzymał się pies. Rozmawiałyśmy chwilę o zapowiedzianych remontach, sąsiadka twierdziła, że u niej będą też robili łazienkę. Nie wiem, co o tym myśleć — sąsiadka grubo okadzona marihuaną miewa narracje z mchu i paproci, ale jej wróżba z fusów sprzed roku o kasie na remont sprawdziła się.
Po powrocie Kochanego i późnym obiedzie zapadłam się w słuchanie miecia streszczającego Lalkę Prusa. Jak to ktoś skomentował pod filmikiem, dorosłość jest wtedy, gdy ogląda się streszczenie Lalki dla przyjemności. Pełna zgoda. Zadzwoniłam do mamy, prawie godzinę snułam luźną pogadankę o bieżących sprawach. I to by było na tyle. Młody czas, ale i tak zaraz wskakuję pod kołdrę z ebookiem. Dobranoc, pchły na noc.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.