1401. Rozkminki jesienne.

Kochany położył się spać na pół godziny przed moją oficjalną pobudką, jeszcze trochę drzemałam trzymając męża za rękę. Niesamowity poranek z brzoskwiniowym niebem od strony Mournsów. I przenikliwy wiatr. A potem już tylko szarość. W pracy jak zwykle, bez turbulencji; Kochany przyjechał po mnie pod Centrum, pojechaliśmy do Lidla przy M1 i przy okazji zaszliśmy do Costy. Zjadłam pierwsze mince pie w sezonie i przez to się mi przypomniało wszystko: że przecież zaraz Halloween, że zaraz ślub, a potem bardzo szybko święta i jakoś tak potrójnie świątecznie się mi zrobiło. Na morzu fala, fala, fala zimowa, gniewna, a my przed późnym obiadem (mąż przygotowuje rybę, jemy o siódmej) przeglądamy ceny biletów lotniczych. Dzwonię do mamy, sprawdzić czy kaszle. Kaszle, ale jest w dobrym humorze, opatulona w swój niebieski szlafroczek siedzi w towarzystwie Niuni na tapczanie i ze smartfona rządzi światem. Ponieważ kminimy już o kolejnej podróży, Fred zadzwonił do Perlistego (Kochany spiknął kolegę z Ka, bo się okazuje, że mają wspólne hobby, nurkowanie); zobaczymy co z tego wyniknie.
___
edit 22:15 kontakt z Kaś Matką Kotom. Wygląda na to, że widzimy się w listopadzie, wbijemy do niej na kwadrat przy okazji pobytu okołoślubnego (cieszę się bardzo, dawno się nie gościliśmy, a w nowym mieszkaniu wcale). Fred wymienia uwagi o wyborach, bo wiadomo, Kaś żyje tymi sprawami, ma widoki z pierwszych rzędów i w poniedziałek rano płakała ze szczęścia (nie sama).