... do rozlazłości, postanowiłam nadać kształt poniedziałkowi: jakieś dwie godzinki sprawdzania prac (kiedyś trzeba to zrobić; myślę, że 1/5 mąk sprawdzalniczych za mną), wyjście do rzeźnika po steki (tuż po południu; pan z tasakiem patrząc na mój czerwony nos przywitał mnie formułką, że piękną mamy pogodę, ba!; nadrobiłam trochę drogi idąc dwa razy przez osiedla, bo przecież mimo szczypiącej aury taki spacer to przyjemność), słuchanie audiobooka (Foster czytane przez Aoife McMahon pewnie dokończę jutro).
Kochany wrócił, fik pod prysznic, ja fik steki na patelnię, jemy, idę do Junony (nie wiem, który raz w ostatnich dniach wracając od kotki idę w ciapiącym deszczu, jakby pogoda nad tą częścią świata zacięła się na autopilocie). O tej porze już czyściutcy, bo czystość jest najważniejsza, nawadniamy się słuchając gitary Rory'ego.
___
edit 21:40 A jednak! Skończyłam słuchanie audiobooka przed chwilą. Film na podstawie Foster (Faber & Faber, 2021) Claire Keegan tylko trochę odbiega od pierwowzoru, głos lektorki znakomity.
Wstąpiłem też na About i wiem coś więcej, ale "sprawdzanie prac" mnie myli. Zazdroszczę dziennika-pamiętnika, gdyż systematyczny nie jestem, a mój dziennik był bardzo odległy w czasie, gdym spacerował bodajże do trzeciej klasy ogólniaka, a pisane to było w takich malutkich notesikach, i ołówkiem, więc kiedy swego czasu przeglądałem te mądrości... to jakoś przyblakły... więc podziwiam, że nie piszesz rysikiem ołówka, lecz tak na poważnie.
OdpowiedzUsuń@Kawiarenniku, również nie jestem zbyt systematyczna, ale pisanie codzienne to nawyk, który w sobie jakoś tam wyrobiłam. Przede wszystkim sprawia mi to przyjemność, poza tym połowę tego sukcesu mam ochotę przypisać mężowi (który mnie czyta przed snem ;)). Obecnie pracuję jako nauczycielka (nie w szkole, stąd tutor jest bardziej adekwatną nazwą zawodu).
UsuńPróbowałam pisać dzienniki w czasach ogólniaka i później, zazwyczaj porzucałam zajęcie po jakimś czasie. Widocznie potrzebuję widowni, choćby urojonej ;D
Niedawno widziałem fajny żart rysunkowy - w pierwszym kadrze uczeń odpala ChatGPT, żeby mu napisał pracę domową, w drugim nauczycielka uruchamia AI, żeby się zajęła sprawdzaniem prac uczniów.
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, to nie ten poziom, choć mogę używać AI (w zeszłym roku użyteczny okazał się Grammarly). Nie jest to jednak ciągle konieczne. Pracuję z osobami, których plagiaty wykrywam za pomocą wulgarnego kopiuj/wklej w wyszukiwarce (czyli tak, jak od lat wykrywam plagiaty we wpisach blogosfery :D).
UsuńChyba nie bywam na blogach, które bym chciał/musiał sprawdzać pod kątem plagiatu. Bo to chyba jakieś takie bardziej specjalistyczne, a nie od zwykłego życiowego pitu pitu (jak mój)?
Usuń@Dariuszu, nie ma obowiązku niczego sprawdzać. Po prostu jak coś mi brzmi sztucznie, robię kopiuj/wklej, to zajmuje kilka sekund. No i nie trzeba nigdzie bywać, po znanych mi blogach chodzi przynajmniej jeden komentator z komentarzami AI. Kiedyś komuś zwróciłam na to uwagę, ale przestałam się tym zajmować (ludzie w sumie udają, że rozmawiają, więc najczęściej nie robi im różnicy, że odpowiadają botowi).
Usuń