Trampki moje. Są 'savage', tak powiedział przechodzień zakakując mnie tym oświadczeniem, gdy stałam przed Tesco i dzwoniłam do Freda. Są wściekle pomarańczowe i nieprzemakalne. Padać zaczęło dopiero, gdy wróciłam domu.
Do wczesnego popołudnia grzebałam się w biurze z papierologią. Na uczelni dostałam zgodę na zapisanie się na zajęcia, ale samego zapisu nie widzę, podobnie jak nie widzę mojego seminarium dyplomowego, choć oficjalnie dziekanat przystał na moje żarliwe pragnienie studiowania głupot pod podejrzanymi skrzydłami dr Pierzastej. Czy to będzie lepszy wybór niż Czesiu? Żywię nadzieję.
Gdy wróciłam, Freda już nie było w domu, dzisiaj ma Swords. Gadamy więc z kotem, przy obiedzie rozpoczynam oglądanie ósmego sezonu Midsomer Murders i odwlekam moment zajrzenia jeszcze raz do materiałów, które jutro wydrukuję (z pomocą przyszły mi filmiki na yt, np. Samantha Bullat w kostiumach z początku XVII wieku). Za pożyteczne rzeczy zabrałam się oczywiście w ostatniej chwili. Kot zły na matkę o zamknięte okno, mruczy głośno jak tygrys.
Skoro mruczy, to raczej zły nie jest :)
OdpowiedzUsuńKoty mruczą także, gdy umierają, więc jest rozległe pole do interpretacji :)
UsuńNie podejrzewam, byś nie zauważyła u Rysia agonalnego stanu :)
Usuń