Strony

niedziela, 29 października 2023

Postscriptum #1413.

Po źle przespanej nocy (kręcę się z ekscytacji? z resztek stresu?) wolny dzień domowy. Przed południem spacer z tatą, Maksiem i asystą Mruczysławową. Poszłam też sama na cmentarz do dziadków i ciotecznej prababci. Jemy obiad. Wiadomość przyszła, gdy porozkładani w fotelach zerkaliśmy na Twister. Ryszard miał wypadek na głównej ulicy, jacyś dobrzy ludzie widzieli to i zadzwonili do Kochanego. Nasz Najlepszy Kot umarł w drodze do weterynarza, na rękach Freda. Anne odwiozła i przywiozła męża, podpowiedziała co zrobić, pomogła - dobrze jest mieć sąsiadów, którzy traktują takie rzeczy poważnie. Nadal nie wierzę do końca, że kiedy wrócę, Rysio nie przywita mnie w domu, nie będzie się kręcił po Kuchniosalonie, nie będzie z nami drzemał w łóżku. Wiem, ale nie czuję.

12 komentarzy:

  1. Odpowiedzi
    1. @Teatralna, mnie również. Zbieram się, pomaga mi rozmowa o tym.

      Usuń
  2. Rzeczywistość. Bywa bardzo nie w porządku. Nie chce się wierzyć że stało się coś tak absurdalnego i niepotrzebnego. Wyrazy współczucia dla Was obojga.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @Agniecha, dziękuję. Bałam się takiego obrotu sprawy, czasami lęki się ziszczają.

      Usuń
  3. Żal Ryszarda.

    Dobrze, że macie takich fajnych sąsiadów.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @Dariusz, sąsiadów ta sytuacja bardzo dotknęła, bo kot był lubiany na naszym osiedlu.

      Usuń
  4. Dlatego ja tak bardzo nie lubię, gdy koty są wychodzące. Boję się takich sytuacji!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @FrauBe, słusznie. Ryszard bardzo długo nie był nasz. Teraz uświadomiłam sobie, że był z nami pół swojego kociego życia, we wczesnej młodości nabrał jednak nawyków, których nie dało się zmienić.

      Usuń
    2. To prawda, trudno kota odzwyczaić od wychodzenia.

      Usuń
    3. @FrauBe, bo to nie tak, że my kochaliśmy Rysia ponieważ robił to, czego od niego oczekiwaliśmy. To był dorosły, asertywny kot, ktoś mógłby stwierdzić, że miał trudny charakter. Nie wiem, u nas miał przestrzeń do życia i został z nami, bo ta przestrzeń mu odpowiadała. Byliśmy rodziną w sam raz dla niego, wybrał nas, czyli ... byliśmy Wybrani. Dlatego jego śmierć tak nas zdołowała.

      Usuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.