... w pracy twarda jak dyjament, do przodu, nauczam, odhaczam, w swoim ślimaczym tempie, ale jednak. Dopiero w domu, gdy w czasie rozmowy Kochanego ze Zbyniem zaległam w sypialni, poczułam, jak jestem fizycznie zmęczona.
Zachciało mi się frytek z erfrajera, jedyny błąd: frytek mogę zjeść dwa razy więcej niż normalnie ugotowanych kartofli, więc teraz burczy mi w brzuchu.
Za oknem nadal jasno, na wysokim, oświetlanym przez zachodzące słońce drzewie śpiewają ptaki. Nagle przypomniałam sobie takie późnowiosenne wieczory w Polsce, gdy po pracy siedziałam na ławce, patrzyłam na las. O babci Mani pomyślałam, że wtedy była.
A ja dzisiaj słuchałem jak w radiu rozmawiają o książce „Frytki z cukrem” i nawet przez moment się zastanawiałem, czy nie dodać do listy, ale się okazało, że autorem nie jest ten Wojtyszko, którego znam i lubię (Macieja lubię, od Bromby i Tarapatów).
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, wg mody tutejszej byłyby to raczej frytki z octem. Czyli widać, że ja Obca :)
UsuńChodziło Ci zapewne o to: Dwójka.
Tak, to to.
UsuńBardzo wygodnie robi się we frajerze frytki z mrożonki.
OdpowiedzUsuń@FrauBe, być może, ale od frytek z mrożonek wolę frytki z kartofli własnoręcznie przed chwilą pokrojonych.
UsuńA, i polecam z batatów, są genialne!
OdpowiedzUsuń@FrauBe, z batatami insza inszość, można u nas kupić frytki ze słodkich ziemniaków czymś doprawione i te są bardzo dobre, rzeczywiście :)
Usuń