Na oko bardzo ładnie, widoki w większości składają się z błękitnego nieba, pod wieczór zauważyłam nawet coś przypominającego chmurę soczewkową, ale chłodny wiatr zacinał na wybrzeżu przez cały dzień i psuł mi nastrój. Po śniadaniu wyszliśmy nad morze, Kochany odważnie zdjął sandałki, zanurzył kończyny dolne w zimnej wodzie morskiej. Na plaży był spory tłum, który zapewne jeszcze się podwoił po naszym odejściu (w drodze powrotnej mijaliśmy duże grupy, wyglądało to jakby właśnie wypluł je z siebie autobus), w oddali majaczyła fatamorgana półwyspu Howth (cień półwyspu unosił się nad wodą i zmieniał kształty, raz był górą stołową, raz stożkiem — szkoda, że nie miałam lepszego aparatu, z kalkulatora to jednak nie to samo).
I wszystko świetnie, gdyby nie nagła niedyspozycja. Na odchodnym zjedliśmy lody w kubeczku, wystałam się po nie w dłuższej kolejce. Nie wiem czy za sprawą tych lodów (mleko), czy z innego powodu poczułam się źle i wróciliśmy do domu energicznym krokiem, bo nie wiedziałam czy mdleję, czy woła mnie toaleta.
Położyłam się czekając na bieg wypadków i nic. Sensacje żołądkowe ustały, przestało mi się kręcić w głowie, zdrzemnęłam się i przez sen usłyszałam, że ktoś nas odwiedził. Byłam tak zmęczona, że nie chciało mi się ruszyć palcem, z głową wtuloną w poduchę delektowałam się nieróbstwem, a Kochany zajął się gośćmi (przyjechał Ka z chłopakami, wpadli tylko na chwilę, przyjaciel uwolniony od towarzystwa Jot chciał sobie chyba pogadać).
Abnegacyjny nastrój rozśmieszył mnie szczególnie podczas spaceru z koteczkami: bojówki, na T-shirt narzuciłam rozwleczony stary sweter, ale że nadal było mi zimno, dorzuciłam do tego bluzę od dresu i czapkę z daszkiem. Z boku musiało to ciekawie wyglądać: skulona żulica z kotem na smyczy :). Czyli ... nic pożytecznego się nie wydarzyło dzisiaj. Zjedliśmy obiad, to było pożyteczne. Znowu nie ruszyłam papierów, które przywiozłam z pracy.
A! To by trochę tłumaczyło, dlaczego byłaś dla mnie taka niemiła w komentarzach i potraktowałaś niczym jakiegoś (nie)banalnego Hebiusa.
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, odpowiedziałam Ci w mailu.
UsuńJa się dowiedzialam, że nietolerancja laktozy to brak enzymu trawiącego i można w aptece albo holland and barrets sobie kupić enzym i łyknąć, jak się spożyje mleko.
OdpowiedzUsuńInnyglos
@Innygłosie, też o tym czytałam. Zastanawiałam się nad użyciem piguł w konkretnych sytuacjach, ale na razie w przypadku kawy piję ją bez mleka.
UsuńMoj kolega ma tabletki na tiramisu i ciasta z bitą śmietaną 😅
UsuńInnyglos
@Moniko, znajoma mojej mamy, tu w Anglii, ma takie tabletki przepisane przez GP i łyka przed każdym wyjściem z domu, bo nigdy nie wie, czy ją nie najdzie ochota na lody albo jakieś inne potrawy z zawartością laktozy. I u niej ta reakcja jest naprawdę natychmiastowa. Kiedyś żartowała, że w restauracjach zajmuje stolik najbliżej loo... 🫣
Usuń@Innygłosie, i takie coś to rozumiem :) Poobserwuję się. A w międzyczasie odbiorę najnowsze wyniki krwi.
Usuń@Aśka, miałam takie wrażenie, że u mnie reakcja była prawie natychmiastowa, bo pięć minut po zjedzeniu lodów zaczął mnie pobolewać żołądek. Ale ... to był chwilowy dyskomfort, ból żołądka i duże zmęczenie, a potem nic. Bardzo dziwne.