Z uroczych: nasza sędziwa sąsiadka, Anna, wręczyła nam kosz upominkowy — piccolo merlot Santa Rita z oczywistych powodów się nie przyda, ale zielone pringlesy jak najbardziej, 6-miesięcznemu puddingowi świątecznemu też nie dam całkiem zmarnieć. Dla Rysia będzie wiklinowy kosz.
Z mieszanych: Usz (Ulubiona Szwagierka) miała widzenie z Wu. Szwagier fizycznie wygląda dobrze, psychicznie nadal jazdy, prawnie widać świt. Ściął włosy, pewnie poznałabym go tylko po uśmiechu.
Z mniej miłych: revenue nadal nie widzi, że zrezygnowałam z pracy, ostatni payslip nie doszedł ni pieszo, ni konno, ni na ośle. Trwam w zawieszeniu, choć wczorajszy telefon potwierdzający, że ktoś czyta moje aplikacje poprawił mi humor.
W domowym kinie Ogród Luizy (2007) Wojtyszki z Dorocińskim. Mało terapeutyczna, wzruszająca bajka o nierzeczywistości.
dawno nie jadlam pringles
OdpowiedzUsuńKupiłam raz w Polsce, okazało się, że zbyt słone. To ciekawe, że firmy dostosowują produkty do lokalnych gustów, i w związku z tym pringlesy w Polsce raczej nie dla mnie.
Usuń