14. Kończymy, panowie?

Dusza ma mroczną jest, gdy mam wypełniać papiery pełne rubryczek stworzonych przez ludzi niewładnych w piśmie. Wstałam rano, wypiłam herbatę i w głowie zajęłam się rzucaniem mięsem. Fred jako istota wrażliwa wyczuł aurę. Od teściów rychło wczas doszły życzenia bożonarodzeniowe z opłatkiem. Pojechaliśmy po chleb, który się nam należał wczoraj, ja skoczyłam do Intreo, żeby oddać papiery a faktycznie wypełnić jeszcze jeden pliczek, którym zapomniano mnie obdarować onegdaj. Aż musiałam ściągnąć berecik, bo mi się przekrzywiał ze złości. Coś tam nabazgroliłam, wyszłam zaczerpując radośnie świeżego powietrza i ... dałam się porwać z parkingu. Podjechaliśmy tylko, żeby Fred mógł zadzwonić do przyjaciela i żeby otworzyć Rysiowi okno w sypialni, tak na wypadek, gdyby miał umówione spotkanie noworoczne. A potem pojechaliśmy ...

... do Carlingford. Jechać przez górskie pastwiska, na nich owce, nad owcami mgła otulająca szczyty. Zjeść pieczone ziemniaki z dobrociami i napić się zielonej herbaty na piętrze w Ruby Ellen's Tea Rooms. Pójść do portu, żeby zauważyć, że zdjęli brzydkie rusztowanie z zamku króla Jana. Obejść zamek, obfocić wszystko, cieszyć się pod berecikiem, potem na chwilę zejść na molo, do "naszej" ławeczki. I jeszcze spacer w tę i z powrotem do bramy miasta, The Tholsel ... wróciliśmy do domu po ciemku i pijemy wiśniową herbatę. Za kilka godzin witamy nowy rok, po raz drugi w ciszy naszego małego domku, po raz pierwszy w towarzystwie Rysia.
___
edit 22:42 Obejrzeliśmy Wodzireja (1977) ze Stuhrem. Bardzo dobra historia o gnidzie, psychologicznie prawdziwa i na czasie na wiele sposobów.
___
edit 23:08 Do Polski przyszedł rok 2020. Z rodzicami machaliśmy sobie przez messengera, właśnie zadzwonił do nas teść, i live składam życzenia teściowej (ołmajgat!)
___
edit 00:11 I tym sposobem, prawda, Happy New Year 2020!