Miałam zamiar kupić małżonkowi prezent na zamówienie w Tk Maxxie, zamiast tego to on wypatrzył mi coś dla samej siebie: w dziale męskim zabłąkała się bawełniano-jedwabna, biała koszula Paula Smitha z brązowym kołnierzykiem w jasny groszek. Fred zadowolił się granatowymi skarpetkami Ermenegildo Zegny (jak mnie poinformował w domu, ma sentyment do tej firmy, bo w ich skarpetkach szedł do ślubu). W polskim sklepie dokupiliśmy m.in. barszczyku i uszek z grzybami, w Tesco mince pie z rabarbarem, w Lidlu nagrzejnikowe spanko dla Rysia (sporo z tego nucąc i poskakując synchronicznie do God Rest Ye Merry Gentlemen). Po drodze zrobiło mi się słabo, więc zjedliśmy szybki obiad w Cafe Lemonade.
Po powrocie z Drołdy zaszliśmy do Katlin, sąsiadki z naprzeciwka, z bożonarodzeniowym prezentem i utknęliśmy tam na dłużej (zaprosiła nas na salony, żeby porozprawiać o swojej rodzinie i 50-leciu małżeństwa w przyszłym roku). Jeszcze tylko trzeba zaklepać mleko na naleśniki do krokietów. Najlepiej do jakiejś pielgrzymkowej muzyki — Fred wybrał na pierwszy ogień The Art of Rebellion Suicidal Tendencies (1992).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.