1032. Z kopyta (trzeba).

Wróciłam do szkoły w Polsce (jako uczennica). Wiedziałam, że gdzieś tam czeka na mnie Irlandia, ale na razie pilnie robiłam zadania, pisałam pamiętnik i przyjaźniłam się z Pawłem. Przyjaciel oddał bardzo ornamentalne zadanie domowe, stwierdzając, że potrzebuje dobrych ocen, ponieważ po zakończeniu semestru wyjeżdża do Australii. Pomyślałam, że mi też pora wyruszyć i gwałtownie się obudziłam. Dopiero wtedy przypomniało mi się, że Paweł nie żyje od 10 lat. To wcale nie był zły sen ...

Wcięłam owsiankę i wyjrzałam na świat. Słonecznie. Trzeba mi było ukierunkować myśli, zająć się studiami, czego próbowałam ze skutkiem marnym (Kochany wyjechał w kierunku Dublina, ja tymczasem grzebałam w sieci w poszukiwaniu rozumu, co mnie tak zmęczyło, że skończyłam kiwając się do piosenek Billy'ego Joela). Wieczór w końcu nadszedł, spotkanie z dr Pierzastą było spoko (ruszam z kopyta, bo innego wyjścia po prostu nie ma). Fred ma jutro wolne, wrócił z roboty po moim online spotkaniu, zjedliśmy obiad i małżonek zaczął oglądać pogrzebowe stroje jazzmanów. Rozmawiamy o wszystkim. Gra Impurity (1990), ulubiona płyta New Model Army Krisa.