1076-1077. Łykęd.

W sobotę posmak anyżu w płukance do ust poprzedził wymianę myśli o cukierkach. Mordoklejek toffi z makiem nie jadłam wieki całe. To było przed poobiednim wyjazdem do miasta ... Kochany miał biedronkowe skarpetki, ja założyłam nowy sweterek i buty w kwiatki, które nadal usiłuję rozchodzić. Częściowo pokazałam mamie wyprawę do Lidla i Tesco, if it makes sense; była mężowska rozmowa z Wu; obejrzeliśmy ósmy odcinek Chłopów. 

Większość niedzieli hodowałam w pamięci myśl, że kilka dni temu wkopałam się w wieczorne spotkanie z promotorką (na co dnia owego nigdy nie mam ochoty). Z tego powodu nawet jasność jaka spłynęła o poranku na wybrzeże nie za bardzo mnie cieszyła. Przed śniadaniem napiekłam naleśników na krokiety, i tak napychaliśmy się z Kochanym krokietami wigilijnymi na irlandzkim cheddarze słuchając Siouxie and the Banchees oraz AC/DC. Ostrzygłam Fredowi jego dyjabelskie kudełki, pogmyrałam w sieci i w końcu zasiadłam do rozmowy z dr Pierzastą (w temacie mgr nadal przeżywam chaos badawczy, stąd wynikła z mojej strony prośba o kontakt). Gdy skończyłam nawijkę online, pora przyszła na Chłopów, odc. 9 (jeśli wiedziałam, że Królówna zmarła latem, to w międzyczasie zapomniałam, szkoda, świetna aktorka; a tak w ogóle to fajnie jest oglądać z mężem peerelowskie seriale). Rozważaliśmy z Kochanym czy nie warto się wspólnie umówić, że jutro jest sobota ... wtedy oboje nie musielibyśmy iść do pracy. Oh, well. Ekscytacja po rozmowie z dr Pierzastą coś jakby się wzmaga, gadam w głowie sama do siebie, obłożyłam też dwa stare skrypty z pierwszych moich studiów w zielony papier po bukietach kwiatów. Nie sądziłam, że rozważania prof. Gajdy o Platonie jeszcze do czegoś się przydadzą (w ciekawych czasach żyję, zaiste).