1073. Depczę przez listopad z determinacją.

(ach, miałam dziwaczny sen jakoby eM powrócił i smolił do mnie cholewki w swoim psychopatycznym stylu; sen zakończył się dwoma ciałami bez nóg). Przeczytałam artykuł Środy o Etyce Nikomachejskiej. Przed wyjściem nad morze napełniłam karmniki dla wróbli i szpaków. 

Pytanie wysłane do revenue (po półgodzinnym grzebaniu w papierach, matkoboskoczynstochowsko, jakie z nimi zawracanie jest głowy), potem już tylko słuchanie Państwa Platona (omatkołansegen) z dziwnymi przerywnikami (jak rozkładanie na podłodze wszystkich posiadanych muszli i kamieni, żeby sobie na nie popatrzeć). Mama złożyła mi życzenia (wczoraj się jej zapomniało), dostałam od niej wirtualnego kotka. Pogoda skiepściła się pod wieczór, jestem w domu z Ryszardem (Fred będzie wracał z Dublina, ale to za jakiś czas), mocno zblazowana i w piątej księdze Państwa.