Miasto było z rana równie zimne, co wczoraj, ale zupełnie szare, gdy tak szłam w dół ulicy po pierwszą kawę. Pięć godzin pracy elfa minęło szybko, na końcu dostałam świeżego sconesa z masłem i dżemem malinowym, bo byłam dobra (czterodniowy tydzień pracy stabilizuje się).
Wróciłam do cieplutkiego domku (zamknięte okno) z zawiniętym w rogal kotem. Fred wyjechał do pracy kilka godzin przed moim powrotem. Resztę wtorku poświęciłam na rozgrzanie się, rozmowę z rodzicami (są wesoło-smutni, trochę gaworzą, trochę utyskują na starość), obejrzenie odcinka Midsomer Murders z Hayley Mills (16.3), instalowanie programu statystycznego (zwariować można %&*!#$, jutro kontynuacja), zwijanie skarpet w kulki i inne małe robótki.
O! Ja miałem w planach oddzielić skarpety dziurawe od całych, ale zostawiłem rzecz na inny dzień.
OdpowiedzUsuńHm, to Ty, Dariuszu, zostawiasz sobie dziurawe skarpety?
UsuńA ty nie cerujesz, tylko od razu wyrzucasz?
UsuńTo zaskakujące pytanie, bo odpowiedź rzeczywiście brzmi teraz: wyrzucam.
UsuńI zawsze tak miałaś, czy to teraz, by była okazja do zakupu nowych?
Usuń(u mnie się zawsze cerowało, a nie lubię kupować ciuchów, więc nie mam motywacji do odejścia od zwyczaju. Zwłaszcza że cerowanie to taka relaksująca czynność, przy której bardzo dobrze się słucha radia)
Zaskoczona byłam pytaniem, bo rzeczywiście odeszłam od zwyczaju cerowania, ale nie wiem kiedy i czy rzeczywiście aż tak cerowałam (?). Mam bardzo dużo skarpetek, większość z nich jakościowo jest naprawdę bardzo dobra i nie powstają w nich dziury tak szybko, jak kiedyś (tak podpowiada mi moja pamięć, nie wiem czy słusznie).
Usuńcześć :)
OdpowiedzUsuńCześć, @Teatralna 😊
Usuń