Sobota
W piątek wieczorem światło zgasło jeszcze kilkakrotnie. Chcąc nie chcąc nasłuchiwałam przyjścia prądu, żeby móc wstać, powyłączać światła i nastawić termostat. Sobotę zaczęłam więc później, kot alarmował mnie kilka razy, że na pewno zaśpię. Z kontaktów sąsiedzkich tylko poranna szybka pogadanka z Katlin (o braku prądu i zalanych drogach). U mnie wszystko wg planu. W Polsce, w ramach dystansowania się od chorych, Fred pojechał do Wro i w kinie Magnolii obejrzał Zieloną granicę (2023) Agnieszki Holland. Pod koniec dnia Ilona dzieli się ze mną swoimi zmorami na temat obrony. Oraz wpłacam na zbiórkę dla tego kota.
Niedziela
Kocie wydeptywanie i pacanie budzikowe. Dzień słoneczny i bardzo spokojny, przynajmniej dopóki Ryszard nie przyniósł do Kuchniosalonu żywej jeszcze myszy, która wyrwawszy się mu z pyska natychmiast schowała się pod pralką kuchenką (pralkę odsunęłam, ni ma). Życie z myszą lub z jej trupem. A rodzice w połączeniu messengerowym brzmią fatalnie, z domu wyruszają tylko na chwilę, po aspirynę, lek na wszystko. Pogoda jest taka, że pół dnia szłabym przed siebie, sytuacja zmusza do siedzenia i tańczenia w Kuchniosalonie. Z kontaktów sąsiedzkich jedynie szybki czat z Anną, która tuż po południu ze szczotą ruszyła do akcji "mycie okna z zewnątrz". Wieczorem jeszcze raz dzwonię do rodziców z reprymendą słowną na temat pójścia do doktora. Na deser tego wszystkiego, w sypialni wysiadła żarówka (więc przeniosłam tam lampę z Kuchniosalonu i teraz się zastanawiam, czemu na to wcześniej nie wpadłam; jest klimat uszatkowy).
Poniedziałek
W niedzielę postanowiłam się nagrywać (jak gadam). Rano jadę autobusem słuchając samej siebie. Cuda, panie. Poza tym przy przygotowywaniu śniadania słyszałam coś jakby chrupanie. Kolano, albo mysz ostała się przy życiu. Zapobiegliwie zablokowałam kotu możliwość wchodzenia do Kuchniosalonu podczas mojej nieobecności. Wróciłam z pracy późno (autobus znowu miał ponad kwadrans poślizgu, ale i tak nie dość, żeby łeb przypomniał mi o nabyciu żywołapki na stworzonka) i jeszcze przed "obiadem" odbębniam spotkanie online z kulyżanką i dochtórką. No co może nam dochtórka powiedzieć? Kopa na drogę. Kochany w Polsce działa, kręci swoje historie, ale miał czas kupić mi prezent: książkę nowego noblisty, Jona Fosse, świeżo wydane Drugie imię (2023). A rodzice usiłują zdrowieć (tatko był dzisiaj u lekarza, a mama ... w pracy; gdyż są rzeczy, których nie pojmę). No nic, wracam do mówienia do samej siebie (na zewnątrz wzmaga się wiatr, po miłej, nudnej niedzieli Met Éireann znowu ostrzega, że będzie lało).
Dawno już nie doświadczyłem wyłączenia prądu... Ale na wsi było to częstym faktem.
OdpowiedzUsuń@Tomek, u nas zdarza się to co roku w sztormowym czasie. Mieszkamy na prowincji, a większość linii energetycznych jest pewnie naziemna :)
UsuńU mnie miało wiać, ale nie wiało. I dobrze.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, wiatr ma dla mnie większe znaczenie w czasie, gdy planuję podróż lotniczą, albo gdy muszę mieć połączenie internetowe. Poza takimi sytuacjami, ot ciekawostka.
UsuńAle nie musisz mieć cały czas połączenia internetowego i dostępu do komórki?
Usuń@Dariusz, jeśli zdanie, które napisałeś, jest faktycznie pytaniem, to odpowiem, że nikt nie musi mieć połączenia internetowego cały czas :)
UsuńA u Ciebie pada i pada a nawet leje zimny deszcz, sztormowy wiatr od Atlantyku.
OdpowiedzUsuńNie jestem sobie w stanie wyobrazić takiej codzienności.
@Danek8599, w zasadzie wiatru od Atlantyku doświadczają mieszkańcy na zachodzie, tam ciągle jest hebel, my dostajemy zazwyczaj końcówką. Poza tym to tylko pogoda, ma wpływ na sposób przemieszczania się po wyspie, bo trzeba ją brać pod uwagę jadąc do pracy, pogodę ducha noszę zaś ze sobą :)
UsuńCieszę się, ze wiesz, ze masz ducha, czyli duszę a jeszcze bardziej jestem z Ciebie dumny, ze dbasz w sposób świadomy o swojego ducha.
UsuńWiększość dba o swoje fizyczne ciało i to jest niesłychanie ważne.
Jednak najważniejsze jest aby dbać o swojego ducha.