Śniadanie było raczej późno (Kochany nie czuł się w nocy za dobrze, chorował, nie wiadomo, co mu zaszkodziło). W końcu około południa zdecydowaliśmy się na spacer nad morze; na plaży były obchody 125-lecia stacji łodzi ratunkowej, minęliśmy gęstniejący tłum i poszliśmy w kierunku Termon. Siedząc na falochronie zadzwoniłam do mamy złożyć jej życzenia urodzinowe.
Słońce raźnio przyświecało, odpływ był ogromny, więc mogliśmy oddalić się od brzegu i podziwiać zakwitłe glonami rumowiska. Po powrocie do hangaru Majkela stanęliśmy w kolejce po lody i chwilę jeszcze kręciliśmy się w okolicy (zespół grał szanty, był konkurs na najlepszy zamek z piasku, na scenie stanął w końcu chór męski z panami w wieku mocno średnim; spotkaliśmy Lisę, potem Majka z wnukiem i Katlin). Zmęczyła mnie ta przygoda, po powrocie do domu padłam jak kawka, poza momentem przytomności z okazji mężowskiego obiadu, nie byłam w stanie wykrzesać z siebie więcej energii. Wszystko odkładam na jutro, dobranoc.
Chodzicie boso po takiej plaży?
OdpowiedzUsuń@Dariusz, zdarza się, gdy jest ciepło (oczywiście, nie po glonach).
Usuńooo Twoja mama ma urodziny w dniu urodzin mojej siostry :)
OdpowiedzUsuń@Polly, na szczęście mama nie ma siostry, czyli zagrożenie bliższej znajomości oddalone ;D
Usuń