1756. Do roboty!

Wyczytałam gdzieś, jak wyglądał grafik dnia w średniowiecznym klasztorze kluniackim, co mi przypomniało, że podobno bardziej naturalne dla człowieka jest spanie w dwóch turach (wybudzenie się w nocy, krótka aktywność i ponowne zaśnięcie). Mam tendencję do wybudzania się ok. pierwszej, może po prostu warto wtedy wstać?

Gdy robiłam poranną kawę, zaskoczył mnie telefon od naprawiacza. Saga bojlerowa może zakończyć się happy endem, jutro mają nam wymienić piec na nowy. Bardzo miło, że do przodu, skoro jakby wszystko inne do tyłu. Wprawdzie dostałam nowy kontrakt od następnego poniedziałku, ale nawet myślenie o tym wprowadza mnie w zły nastrój. Nie tego oczekuję od życia (zawodowego).

Wiosenne przygody z pobzygą zniechęciły mnie do zajmowania się narcyzami, w końcu jednak trzeba się było zebrać do kupy, coś zdecydować i przygotować to, co rokuje, do zimowania.

Z doniczki kosaćców usunęłam przytłumiające je chwasty, podobnie zrobiłam z mieczykami, Ripami van Winkle i Lucky Numbers. Jedynego żywotnego cyklamena z całkiem pokaźną bulwą przesadziłam do osobnej doniczki i wystawiłam przed dom, a na jego miejsce w donicy podłużnej wysadziłam umęczone cebule tulipana Little Princess (może jeszcze coś z nich będzie). Przy Delnashaugh byłam bardziej zdecydowana, odsłoniłam cebule i wzruszyłam się, że roślinki odporne jak stonka już przygotowują się do zimowego snu. Dałam im więcej miejsca przemieszczając kilka okazów do osobnego pojemnika (mniejsza, ceramiczna donica). Cebule ocalone z wiosennego pogromu pobzyga wsadziłam do czterech innych donic, zobaczymy czy cokolwiek z tego wykiełkuje na wiosnę, mogę żałować tego braku zdecydowania, ale trudno, mam miękkie serce. Zostało jeszcze kilka doniczek do odchwaszczenia i inspekcji.

 

I tak, Kochanie moje wróciło, to żeśmy się całowali. I lektura mnie wciągnęła, a jeszcze bardziej genealogia (jakiegoś pociotka tropiłam z nosem w internetach, ale się schował skutecznie; wyjechał do Stanów, na jego syna wołali Fred; poczekaj, ja cię dorwę). Siedzę z mokrymi włosami nad laptopem, bujam się do Cichej śpiewającej różnymi językami, i zapomniałam, co ważnego miałam zrobić. Co ważnego miałam?