Strony

piątek, 10 kwietnia 2026

2306. Jak to się ...

 ... człowiek do dobrego przyzwyczaja. W sklepie lokalnym w Termon, do którego zachodzimy w celu rozmówienia się z rzeźnikiem rodzinnym, nie było tartaletek z owocami, psia kość. A już się z nimi witałam, wizualizowałam sobie, że zapakuję dwie, jedną dla mnie, jedną dla Kochanego.

W południe pogoda zaczęła się robić mało wspierająca; dopiero po powrocie do domu, gdy już zobaczyłam fale przy porcie chyboczące się jak w za małej szklance (i tam nas zaniosło, labraks na obiad został nabyty), zerknęłam na informacje: sztorm Eddie. Czyli znowu siedzimy w domu, nosa nie wychylamy.

Wieczorem zadzwoniłam do tatki (mama drzemała), rozmawialiśmy o Myśliwskim, snach i dziwności świata.

Ach, dzisiaj operacja: zrzucanie futra. Przez zimę porosłam włosiem, zarośnięte pachy w młodym pokoleniu modne, więc wbijałam się w trend zdecydowanie. Ale pora na zmiany. Kupiłam w Bootsie nową maszynkę ;)

Właśnie skończyłam Piaskową Górę Bator (Znak, 2022). Tak jak mąż wywróżył, za oknem cisza, jesteśmy w oku sztormu, koty w końcu zasnęły.

5 komentarzy:

  1. Dziwności świata? To mogłaby być rozmowa bez końca...

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja dziś zaczęłam "Piaskową Górę", dzięki pewnej Monice, co fajne książki czyta 😉😄
    U mnie dostępne tylko audio, ale na szczęście jest też "Chmurdalia" i "Ciemno, prawie noc", więc ściągnęłam na półkę. Mam nadzieję, że tak samo dobre, bo od "Piaskowej..." nie mogę się oderwać 🤷‍♀️😉

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @Aśka, czytałam kilka jej książek, teraz mam przekonanie (może błędne, ze względu na upływ czasu pomiędzy lekturami), że "Piaskowa Góra" jest językowo najlepsza. Ale ogólnie Bator jest super, bo i Dolny Śląsk i tematy ciekawe porusza, tzn. takie w moim typie (historia najnowsza, tożsamość, trauma, itd.).

      Usuń
    2. @Monika, też lubię takie tematy i akcje osadzone na terenie Dolnego Śląska; może dlatego też dobrze mi się słuchało "Nocami krzyczą sarny".
      A "Piaskowa..." jest mi też w jakiś sposób bliska, bo mój chrzestny mieszkał w W-chu i pracował w koksowni, a moje wakacje w dzieciństwie nie mogły się obyć bez przynajmniej jednego, dwóch tygodni u niego 🙂

      Usuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.