Strony

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą jajco. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą jajco. Pokaż wszystkie posty

sobota, 26 września 2026

2475. Harvest moon.

Obudziłam się wcześnie, jak do pracy, zjadłam jajecznicę i ... wróciłam do łóżka. Fajnie było sobie chwilę poczytać, a potem zdrzemnąć się przy Kochanym. Badanie miałam umówione dopiero po trzeciej; czekając długo spałam, potem zaczęłam oglądać polską starotkę, Lokis. Rękopis profesora Wittembacha (1970), głównie żeby zobaczyć, czy Braunek naprawdę miała problem z rolami kostiumowymi. Coś w tym musi być, bo i tu nieciekawa.

Na badaniu byłam kwadrans przed czasem, trafiłam na Chinkę. Bardzo skrupulatna, zrobiła ze sto zdjęć moich podrobów, wyniki będą za kilka dni. Nie dowiedziałam się, czy coś ciekawego się pojawiło, bo inaczej niż w Polsce pani Chinka była tylko sprawnym technikiem pilnującym swojego poletka, pary z gęby nie puściła. Od razu pojechaliśmy z Kochanym do Costy, żeby posiedzieć na piętrze w wygodnych fotelach (ciastka przywieźliśmy ze sobą, do kawy wciągnęłam dwa danishe z Lidla).

Podczas treningu Broniowego przy płocie granicznym z sąsiadem takie coś:


Gugiel mi podpowiada, że to jajko grzywacza, zwanego tutaj gołębiem drzewnym. Możliw, możliw ... kury mieszkają po sąsiedzku, nie wiedziałam tylko, że tak późno wyprowadzają młode.

Chwila, żeby przysiąść i pojechaliśmy na północ: pogryzanie chipsów, herbaty zielonej picie z dolewką oraz dwa odcinki Lalki Maślony (Braciak nadal cycuś, muzyka robi niezły klimat). Wychodzimy od Ka&Jot, a tu centralnie księżyc w pełnej krasie.

środa, 20 maja 2026

2345-2346. Trzeba sobie jakoś radzić.

Wczoraj (wtorek) nie chciało się mi nic pisać — dzień był długi, szary, Kochany pracował do siódmej, więc wracałam do domu autobusem, a po powrocie na wieś wychynęłam jeszcze tylko raz, żeby w sklepie za rogiem kupić sos pomidorowy do obiadu. Kiedy jedliśmy, dziewczynom udało się otworzyć drzwi i wyjść na chatę. Kochany zauważył incydent dopiero, gdy odebrał telefon od gościa, który wpraszał się na dzisiaj do mierzenia okien i drzwi, albo czego tam. Poza tym pamiętałam i pamiętałam, ale wieczorem dopiero Fred przypomniał, żeby zadzwonić do mamy z okazji jej urodzin. Mama zjadła 1/4 tortu i podliczyła, że ma lat dokładnie 15 (to mniej niż ostatnio, ale przecież bywa i tak). Po rozmowie nie bardzo chciało mi się cokolwiek innego poza prysznicem i książką. Pozwoliłam sobie na dłuższą lekturę, bo budzik nastawiłam dopiero na siódmą.

Powód późniejszej pobudki taki, że rano miałam kolejne pobranie krwi. Skoro o dziewiątej byłam oczekiwana na czczo, motywacji do zrywania się przed świtem brak. Wbrew obawom procedura pobrania była tym razem ekspresowa, z piętnaście sekund i git (inna kobieta pobierająca, mniej współczująca, za to szybka jak perszing). Spóźniłam się do pracy o wiele mniej niż zakładałam. Pierwsza część dnia jak w malignie, pewnie z powodu braku śniadania, a może z natłoku myśli. Teresa genialnie ogarnęła kołchoz, Szefowa wpadła przed jutrzejszym audytem; wyszłam kupić burrito i kawę u Turka. Tymczasem Fred miał multum spraw w rozjeździe: wyjazd do mechanika, żeby uregulować rachunek (El Paso), powrót do domu, bo się trzeba było zaopiekować panami od mierzenia spraw, spotkanie z Dżakiem w temacie monodramu (Drołda), odebranie skołowanej żony z pracy ;)

Podczas spaceru z myszkami znalazłam resztki jasnoniebieskiej skorupki w bladobrązowe ciapki. Gugiel mówi: kos. Możliw, bo rzeczywiście pan kos wpada do nas regularnie, także tego popołudnia, na sałatkę jabłkową. 

Kochany długo robił gulasz, na ten czas wyniosłam się do salonu, cebula dawała ponad moje możliwości. Wzięłam ze sobą koteczki, za bardzo się jednak kręciły. Wieczór: obiadokolacja z deserem (środa = świeże tartaletki), obgadywanie świata. Nie chce mi się myśleć o jutrze, więc nie myślę i już.

wtorek, 13 maja 2025

1974. Piękny dzień ...

... kusił i skusił. Z Drołdy pojechaliśmy do El Paso na naleśniki, a potem do Blackrock na nie wiadomo co (spacer był, czyli jednak wiadomo).

Ponieważ zawsze dziwimy się światu, znaleźliśmy takie coś:

I to wcale nie jest muszla, tylko os sepiae, kość mątwia. 

W domku na obiad sklepowe krokiety; dupy nie urywały, ale mogą być. Ogólnie mam jak do tej pory dość spokojny tydzień pracowniczy: Szef jest dziwak, co bardzo dobrze mi współgra z moją własną dziwnością, praca zazwyczaj niezbyt stresująca, mam czas na zajmowanie się sprawami pobocznymi. Wieczorem piszę, podsłuchuję mężowskie rozmowy telefoniczne piąte przez dziesiąte i gapię się przez okno. 

Sąsiadka napisała mi wiadomość, że opiekuje się dwoma ukraińskimi kotami, do czasu aż ich właściciele znajdą dom, w którym będą mogli mieć zwierzęta. Zaszłam, zapoznałam się z rodzeństwem, piękne maluchy, bardzo odważne i żwawe:

Po powrocie od sąsiadki Kochany mi oświadczył, że się nam wykluły młode ;) Tzn. znalazł część skorupki jajka, najprawdopodobniej szpaczego:


Przy okazji inspekcji ogrodu się okazało, że ślimonie już wpierniczyły część łubinu i szałwi; odpowiedź jest stanowcza i bezwzględna.