309. Umysł za mgłą.

Po moim wczorajszym łkaniu zdeczka się rozpogodziło i rano mogłam iść na spacer, przetestować buty. Właziłam w każdą kałużę. Oczywiście nowe obuwie otarło mi mojego haglunda w prawej stopie, ale to nie jego wina. Pospacerowałam po plaży nawijając z tatą i tak rozgadana weszłam do domu. Fred wykorzystał ten dobry moment, żeby mi pokazać, co w nocy przywiózł z Północnej oprócz nowego czajnika Bosha: wełniany, kraciasty szalik Dentsa dla siebie, dla mnie wściekle czerwone dżinsy Scotch&Soda i wełniany, ciemnogranatowy pulowerek Tahari, czyli non-essential zakupy przed lockdownem.

Jak się machnie trzy odcinki Szerloka na dzień, to moim zdaniem zasługuje to już na miano binge watchingu. Zakończyłam The Return of Sherlock Holmes (1986-88) łącznie z Baskervillem, w tym dwa dni zajął mi sezon czwarty (ten z dziwnymi włosami Bretta, aktor obciął je sobie osobiście w ataku manii). Sprawa bardzo mnie fascynuje — ChaD, męska moda z tej epoki, pisanie stalówką. Podobały mi się wrzosowe krajobrazy często obecne w tej części serii. A teraz umyć twarz i na Wodnikowe Wzgórze, zaraz wejdę do rozdziału trzeciego, Efrafy. Dzisiaj jest dziwny dzień.