293-294. Nurzam się w rzeczywistości.

Poniedziałek.
Czekam na potwierdzenie przelania pieniędzy z jednego konta na drugie (przelew, który zrobiłam kilka dni temu, nie poszedł) i na odzew z uczelni na której nie mam zamiaru studiować, a mogę być na liście. A skoro jestem już przy przelewach, w końcu zaakceptowałam konieczność kupienia maski wielokrotnego użytku. Zamówiłam jedną, zobaczę jak się nosi. Wyszukałam lokalne rękodzieło, żeby uniknąć chińszczyzny. W przygodach Szerloka doszłam do jedenastego odcinka, zostały tylko dwa z tej serii, potem przejdę na wyższy level ;). Wieczorem długo w noc suszę umyte włosy.

Wtorek.
Przyroda ponownie jest dla nas łaskawa. Fred odpoczywał po nocy, więc w południe sama wybrałam się na szybki spacer po plaży. Zwyczajowa trasa przez parking przyczep kempingowych uświadamia jak bardzo jesteśmy zaawansowani w jesieni. Nie widziałam obok przyczep żadnego zaparkowanego samochodu, tylko jednej starszej pani siedzącej na oszklonym tarasie pomachałam ze ścieżki. Idąc dalej, w cichej uliczce pełnej małych domków, czuję, że ktoś na obiad będzie miał kaszę gryczaną. Po powrocie zastaję w domu zapach jajecznicy à la Fred, a w głośnikach Od Ksyty Odpoczna. Cała ich płyta jest po prostu genialna. Długo jeszcze twarz mam przyjemnie chłodną od wiatru.

Rząd na razie odrzucił możliwość przesunięcia kraju na poziom 5 walki z pandemią — do 27 października pozostajemy na poziomie 3.

Wieczorem, po powrocie z zakupów, godzinę nawijam z mamą, o pracy, pandemii i kotach. Rózia miała w piątek zabieg. Z powodu nawracającej przetoki wet usunął jej osiem zębów. Kot już w formie.