1753. Happy b-day 2 me.

Budziłam się nad ranem z trzy razy, najpierw około szóstej, potem po siódmej, i tak się kręciłam jak jeżyk zawijający się w kulkę, i nawijałam na siebie kołderkę, że kiedy nareszcie postanowiłam coś zrobić z tym porankiem, Freda obok nie było, a na zegarku stała 9:40.

Przy herbacie i granoli odbierałam hołdy na FB i poza. Kochany odpalił Tatę Kazika Kultu. Tatko zadzwonił z życzeniami, przy okazji podzielił się ze mną odkryciem, że prof. Reinert u którego kiedyś pracował, zmarł jeszcze w 2017 roku (27.11).

Na obiad po pół porcji łazanek z polskiego sklepu i po drugiej wyjechaliśmy w siną dal. Tzn. nie aż taką znowu siną, bo do El Paso na urodzinową kawę i równie urodzinowe naleśniki. Chociaż może troszkę, bo im bardziej na północ, tym bardziej mżawka zmieniała kolory krajobrazu. Naleśniki z syropem klonowym zjadłam tak szybko, że nie zdążyłam zrobić zdjęcia ;D Potem poszliśmy z Kochanym do księgarni i takie oto książki urodzinowe wybrałam:

Powód dokonanego wyboru jest taki, że łączy je królik na okładce :D Dobry powód, moim zdaniem. Dopiero potem zauważyłam, że jedna dostała Bookera, a druga była na liście do tej nagrody. Well. Gdy wracaliśmy do samochodu, jakiś Irlandczyk na chwilę zawiesił na nas wzrok; Young love! orzekł ;D

Byliśmy na wieczór umówieni z Ka & Jot; ponieważ zostało trochę czasu do wizyty, najpierw udaliśmy się w gęstniejącej deszczomgle do Newry, gdzie Kochany kupił sobie ciekawą marynarkę, koszulę dla taty i szkicownik dla mnie, a w innym miejscu zimowy zapas ziarna dla ptaków. Potem wróciliśmy do El Paso i na godzinkę weszliśmy do suszarni. U przyjaciół siedzieliśmy do dziesiątej wyjaśniając sobie w chaotycznych dyskusjach, co to jest gender identity, i różne takie inne. Bardzo dobry dzień. Słuchamy Faun Fables, Kochany już sposobi się spać (gdyż jutro musi do pracy, blee).