Maniutek nie zjadł z rana dokładki, niepokojące. W fabryce głodno i chłodno, na dodatek byłam sama, trzeba było jednak odjaniepawlić swoje. Czwartek skurczył się w oczach: ledwie zjedliśmy obiad, a już słońce wpadło za horyzont, a temperatura odczuwalna zaczęła zmierzać ku zeru. Kochany właśnie wyjechał w zupełnej ciemności do El Paso biorąc ze sobą zimową, puchową kurtkę. Za zaparowanymi szybami Kuchniosalonu ziąb. Niepostrzeżenie przemarzłam do kości, spróbuję się za chwilę rozgrzać pod gorącym prysznicem, potem jakieś luźne ruchy, niezobowiązujące, bo przecież jutro piątek.
Ale centralne masz chyba włączone?
OdpowiedzUsuńNa Mazurach szczęśliwie trochę się ociepliło.
@Dariuszu, nie zmienia to jednak temperatury na zewnątrz.
UsuńWyrazy współczucia, ja jestem istotą niemarznącą cieleśnie. Tylko w duszę często mi zimno.
OdpowiedzUsuń@FrauBe, a jak tak, to jednak wolę tak, jak mam. Dzisiaj pogodowo niemalże identycznie, ale dzień był udany :)
Usuń