2125. Z soboty na niedzielę

Od rana czarny gang grał w football, cały dom był boiskiem bez bramek, za to z kilkoma papierowymi piłkami. Mama pokazała trofea otrzymane w piątek: szklaną statuetkę, książkę, różę. Przed południem rodzice pojechali z Bronkiem do weterynarza. Słucham Erika Lu (przesłuchania II etapu konkursu chopinowskiego).

Czasu za mało. Na chwilę wyszłam do ogródka, ale pogoda taka sobie, nie zachęcała, mżyło; po powrocie rodziców zjedliśmy obiad, dojadłam jeszcze moje ulubione ciasto i do końca spakowałam walizkę.

Kochany odwiózł mnie na lotnisko po czwartej; mieliśmy czas na pożegnanie, Costa, spoczynek przy kawach i rurkach z kremem, w końcu jednak trzeba iść, przechodzę przez odprawę i jeszcze przed okazaniem paszportu, bezwiednie czytam dwujęzyczną książkę dla dzieci, U z dwiema kropkami Katarzyny Minasowicz (Windokrąg, 2025). Lektura (adekwatna do sytuacji) zajęła mi jakieś trzy minuty.

W czasie lotu wróciłam z kolei do Tokarczuk i zatrzymałam się ok. 60 stron przed końcem. Świetnie. Po ponownym włączeniu telefonu, pierwsza wiadomość jaką odczytałam była o śmierci Diane Keaton. Kochany również powtórzył ten przekaz, obydwoje jesteśmy poruszeni.

Szybki kontakt z Ka (weszłam na piętro, żeby przyjaciel mógł mnie odebrać spod sali odlotów) przyjemny, wygodny powrót do domu. Przez chwilę rozważałam zajrzenie do Anne (światło w oknie), ale było dobrze po 22, doszłam do wniosku, że nie należy przesadzać. Podstawowy ogar, dałam dziewczynkom nocną przegryzkę, zrobiłam sobie herbatę, zaczęłam pisać tę notatkę, gdy nagle przestraszyło mnie chrobotanie, dokładnie to: chrobotanie w okno kuchenne, nie dzwonek do drzwi. Dopiero po chwili ogarnęłam, że to sąsiadka. Zaprosiłam ją do środka; Anne przyniosła mi zupełnie zaskakującą i smutną wiadomość, którą chciała się podzielić właśnie teraz, nie mogła czekać do rana, bo już wystarczająco czekała: jeden z Ukraińców, kotów którymi się opiekowała, zginął w środę na drodze, dokładnie w tym samym miejscu, co Ryszard. Jeszcze bardziej zaskakujący od wiadomości, był stan sąsiadki, która powtarzała wątki i zwlekała z wyjściem — zauważenie, że Anne jest pijana zajęło mi trochę czasu. W końcu przed pierwszą w nocy udało mi się ją skierować do wyjścia. Muszę to wszystko przetrawić, jutro, czyli dzisiaj, ale później.