Wczoraj nie chciało się mi już dopisywać, że szybko przeczytałam So Late in the Day Keegan. Niezłe, za krótkie jednak na osobną książkę, tak myślę.
Przy robieniu śniadania przypomniałam sobie nową zabawkę na MyHeritage: analizowanie haplogrupy Y-DNA. Spędziłam nad tym trochę trochę czasu i nawet zadzwoniłam do mamy, żeby jej pokazać mapy wędrówek. Łazęga genealogiczna trwała z przerwami do końca dnia. Zadumałam się nad potencjalnym nieślubnym dzieckiem prapradziadka Szczepana (u tatki w wynikach testów DNA pojawiła się bliska kuzynka, kobieta, której dziadek wg aktu urodzenia pozostaje nieznany; mała miejscowość, możliwych kandydatów z naszymi genami nie aż tak chyba wiele; zastanawiam się czy napisać do właścicielki drzewa, czy interesują ją takie zamierzchłości). Nie wiem jak tam z pradziadkiem, ale dziadek Józef też miał nieślubną córkę, brat tatki również, widać takie geny.
Midsomer Murders 25.04, całkiem sympatycznie tym razem, mało zgrzytów.
Moje półroczne doświadczenie z wyszukiwarką Qwant nie jest szczególnie ekscytujące. Postanowiłam reaktywować się na Firefoxie, z czystej ciekawości jak Internet wygląda z innej perspektywy.
Popołudniowe szmery za uchylonym oknem zachęciły mnie do spaceru
dziwny mam nastrój dzisiaj, przechadzka w jakiś sposób współgrała
przy wsiowej plaży był open day, tłum kręcił się wokół łodzi
zignorowałam wydarzenie, poszłam na plażę
bardzo daleki odpływ, na horyzoncie fatamorgana Howth
mały pies przebiegający obok mnie jak strzała, przeszczęśliwy
pan grający z dwoma synami w hurling
w drodze powrotnej duże ilości szpaków zbierających się w zimowe stada
Gronja sprzątała niewielki ogródek przed swoją strzechą
kobieta (spod kasku łopoczą siwe włosy) śmigała czymś w rodzaju velomobilu
oraz druga pani, z pieskiem na smyczy, maszerowała w zawadiackim kapeluszu
przyniosłam w kieszeni kamień, prawdopodobnie skamieniałość
(Maniusia osiągnęła kolejny etap rozwoju: po wielotygodniowej obserwacji Broni zaczęła się bawić myszą na sznurku; chodziliśmy z Kochanym wokół domu, słońce przygrzewało jesiennie, tęsknota się nasilała)
Za czym tęsknisz, Moniko? 🙂
OdpowiedzUsuńTe nieślubne dzieci w rodzinie to takie, o które nikt nie dbał, w sensie nie dał nazwiska, nie łożył na utrzymanie, nie wiedział wręcz o istnieniu, czy po prostu rodzice żyli ze sobą bez ślubu?
Znalazłam na Legimi "Trylogię" Fossego. Czytałaś może? Ja zaczęłam. Króciutkie, ok. 140 str., ale muszę wpaść w ten rytm - pierwsze zdanie które kończy się kropką, ciągnie się chyba przez 3-4 strony, dużo powtórzeń i takie tam 😉 Ale ciekawa jestem Twojej opinii 🙂
@Aśka, nie tak łatwo odpowiedzieć. Jesień – zdecydowanie mój sezon. Łatwo ukryć szwendanie się bezcelowe, że niby idzie się na groby, że zbiera się grzyby. Wyraźnie widzę w drzewie genealogicznym tę cechę w rodzinie mojego tatki, egzystencjalne zygzaki, po owczarzach, muzykach, żebrakach, pracownikach sezonowych, złodziejach nocnych. Tatko mój ciągle chodzi, dziadek był taki sam. Wracając do tęsknoty, to jest mój sezon, nisko świecące słońce, ciepłe kolory, przeczucie nadchodzącej zimy. Chciałabym pójść w las w taką pogodę, zaglądać pod krzaki, podnosić z ziemi liście w różnych kolorach, tylko, że tu lasów brak.
UsuńJakie nieślubne? To już różnie, jeden miał przez jakiś czas dwie rodziny jednocześnie ;), inny wiedział, ukrywał przed żoną, że się kontaktuje, a w przypadku tego prapradziadka, trudno powiedzieć, nie mam 100% pewności, że to on był ojcem (może być i kuzyn, albo brat), ale test DNA zawęża możliwości. Faktem jest, że dziewczyna umarła przy porodzie. Faktem jest, że prapradziadek miał wówczas żonę, która zresztą też rok później umarła (a dwa miesiące później prapradziadek ożenił się powtórnie i mieszkał z drugą żoną dokładnie w miejscowości w której zmarła matka nieślubnego dziecka).
"Trylogię" mąż już mi kupił w Empiku, ale książki są wysyłane do moich rodziców, potrwa zanim je odbiorę. Fosse jest dziwny, nie wiem dlaczego lubię jego pisanie :)
@Monika, ja właśnie dzisiaj przeturlałam się przez Europę i powiem Ci, że ta jesień już tu jest. Już widać inne kolory drzew, już czuć inny zapach powietrza, słońce niby letnie, ale jakby bardziej... letnie 😄 Ja jesień rozpoznaję głównie po zapachu - dla mnie to zapach palonych liści, a zaraz za tym idzie wspomnienie dziadka w ogródku, opartego o grabie 🙂 I faktycznie, ta pora roku ma w sobie jakąś taką nostalgię i poczucie, że jak to, już, tak szybko, zaś trzeba cebulki sadzić?
UsuńTe dzieci nieślubne to chyba w każdej rodzinie można znaleźć, chociaż jeśli przytrafiają się facetom, to trudniej jest je namierzyć 😉
Ten Fosse właśnie dzięki Tobie wpadł mi w oko, już druga pozycja 😃
@Aśka, jak to "przeturtałaś" się? Nie mów, że jechałaś do UK samochodem :D
UsuńJesień to las pachnący grzybami, niskie słonko, cisza leśna, szelest liści pod nogami.
Nie wiem, czy w każdej rodzinie, ale po jakimś czasie, gdy pretensje wyparują, jest to przyczynek do interesujących odkryć.
Fosse pisze w określonym stylu. Albo się to podoba, albo nie.
@Monika, już od kilkunastu lat wybieram 🚗 😄 Ostatni raz leciałam jakieś 4-5 lat temu? 🤔 Lubię latać, bardzo (chodzi mi o moment startu i czas w chmurach), ale nie przepadam za całą otoczką - dojazd na lotnisko, odprawy, kolejki no i ilość ludzi w małym pudełku jakim jest samolot. A auto daje mi swobodę decydowania o bagażu (kiszone ogórki i przecier pomidorowy mamy must take 😋) no i ułatwia przemieszczanie się na miejscu, ale o tym wiecie sami, bo jeździcie po Pl 🙂 Jedyny minus to ograniczenie bycia na czas na pociąg, ale taki urok wyspy 🤷♀️
Usuń