283. Jasny, zimny piątek.

Piątek zaczął się od przetarcia zaparowanych okien, rozmowie o dziewczynce (byłej wychowanicy Freda), która zbiera pieniądze na eksperymentalną terapię guza mózgu i aplikowania broadline'u na rysiowym karku. Teraz jestem napchana po obiedzie, kuchnia jaśnieje od słońca, ale aż do tej pory nie odważyłam się wystawić nosa na dwór — to Fred rozwiesił w ogrodzie pranie i mokry ręcznik, którym suszyłam włosy. Chłód przełazi do środka szczelinami okien, skóra na dłoniach mi pierzchnie od samego myślenia o tym. Zaraz obudzę Miłego z poobiedniej drzemki, bo jesteśmy umówieni na wieczór filmowy z Ka&Jot. Trzeba będzie ubrać coś ciepłego i wyjść.
___
edit 01:07 Obejrzeliśmy film Kaufmana I'm Thinking of Ending Things (2020). #$&*??! Gdy po północy podjechaliśmy do stacji benzynowej i, choć naciskałam te same klawisze co zwykle, dwa razy nie mogłam wbić właściwego pinu karty, poczułam się jakbym nadal go oglądała. Pod napisy końcowe cała nasza czwórka chwilę znacząco milczała. A na dworze ziąb, Droga Mleczna widoczna nad naszym domem, gdy jak zwykle Rysio wybiega w panice po uchyleniu drzwi, matko, powietrza, jak mogliście mnie zostawić samego?!.