Powracając jeszcze do wczorajszego Dublina, tłumy w centrum miasta były nieprzebrane, żadnego dystansu w komunikacji miejskiej, kilka gigantycznych kolejek przed pubami, które sprzedawały piwo na wynos, w Stefanie to już kompletne ocieractwo.
A dzisiaj sąsiedzi skończyli imprezować o szóstej. Tym razem nie słyszałam śpiewanych przebojów, ale odnosiłam wrażenie, że gości było więcej, niż w poprzednią sobotę.
Niedziela pod znakiem niedrożnego odpływu kuchennego. Zaszłam do Anny z pytaniem o hydraulika i okazało się, że sąsiadka od piątku czeka na gościa, który uruchomiłby jej ogrzewanie, więc Fred mógł jej w tym pomóc. Z naszym niedrożnym odpływem bez zmian przynajmniej do jutra. Niby zmywania nie lubię, ale piętrzący się stos brudnych naczyń nastrój mi rozstraja.
Tymczasem u rodziców w Polsce goście, kontakt po latach był udany. Rozmawiałam z mamą ponad godzinę, snułyśmy plany dotyczące naszego przylotu, nie wiem czy realne, ale zawsze miło jest posnuć.
W poszukiwaniu filmu na wieczór obejrzeliśmy z Fredem ostatnie pięć minut Harleya Davidsona i Marlboro Mana (1991). Był taki film i nie muszę już sprawdzać, jak był słaby. Za to posiedzieliśmy dzisiaj przy Down by Law (1986) Jarmuscha. Kapitalny, nie umiem uzasadnić, ale kapitalny.
Wydaje się, ze pandemia jednak słabnie, więc tym razem chyba wasz wylot dojdzie do skutku.
OdpowiedzUsuńLogicznie rzecz biorąc szczepienia mają przyspieszyć naszą adaptację do tego paskudztwa, więc powinno być lepiej. Myślę, że osiągam granice swojej tolerancji w temacie niemożności podróżowania za granicę.
Usuń