Strony

sobota, 16 kwietnia 2022

851. Z doskoku.

Do śmichu zapiszę, że otworzyłam rano oczy pamiętając jeszcze sen, w którym Gajos dostał nagrodę za całokształt twórczości i odebrał ją, żeby powiedzieć, że najlepszym polskim aktorem jest Stuhr :D Nie wiem co mnie do niego zainspirowało, ale wiem, co mnie obudziło na dobre: akcja kot. Ryszard leżakował sobie ze mną na łóżku, nawet przesłałam jego mruczącą facjatę Kaś Matce Kotom (w reakcji na jej poranną zaczepkę z dwoma puchatymi kulkami deliberującymi na stole) i przeciągałam się właśnie niezdecydowana, gdy w otwarte okno wpadł szamoczący się ptaszek. W jednej sekundzie kotek był na parapecie ucapiwszy ptaszka, w drugiej goła matka stała w oknie ucapiwszy kotka. Wszystko zadziało się tak szybko, że nie zauważyłam jaki to był gatunek, malizna wykorzystała kocie zaskoczenie i zniknęła w wiosennym ogrodzie. No to siup, adrenalina już była, robię zieloną herbatę.
___
edit 12:40 Zaraz po śniadaniu wybrałam się na spacer nad morze, bez aparatu, za to przy pogadance z tatą, który akurat zrobił sobie przerwę w odkurzaniu. Na plaży dużo wesołych psów z rodzinami, nie aż tak wiele, żeby to przeszkadzało, ot w sam raz. Znalazłam w piasku męski pierścionek, po oczyszczeniu widzę, że tandetny, żaden zabytek z czasów celtyckiej świetności, więc nikt go raczej nie szuka. Do śmieci. Gdy zmierzałam do naszej chatki Katlin akurat nawijała przed domem z Anną Emerytką i zostałam przywołana w celach poglądowych. Bo patrz:


Wie, że lubię daffy, więc chciała mi pokazać. Nie zna ich nazw, szkoda, ale myślę, że odnalezienie podobnych to nie problem, tym bardziej, że te są z sieciówek. No i porozmawiałyśmy o innych sprawach: małym Ethanie, który odwiedził prababcię w Anglii na urodziny, wróblach co się gnieżdżą u niej w wentylacji (sama widziałam), oraz o śpiewie Eugene'a na pogrzebie Deidre, siostry Thomasa (Eugene jest naszym kolejnym Lokalnym Gejem, ale że jest ich dwóch, ten niech będzie Eugenem Śpiewakiem). Byliśmy na koncercie Eugene'a w jego stodole chyba w grudniu 2017, o ile dobrze pamiętam. Jak życie się odmienia! Kawka, gotowanie jaj na sałatkę, rozmowa przez messenger z Kochanym w jego przerwie w pracy. I wio!
___
edit 16:30 Aaa, głowa boli, zatoki znaczy. Not good. To może więcej narcyzów! Pipity w tym roku:


Jest ich dużo więcej, jednocześnie odnoszę wrażenie, że kwiaty są mniejsze, pewnie z mojej zachłanności, bo już się napatrzyłam na giganty (ten biały u Katlin, jaki łeb!). A tutaj starsze, ślicznie bieleją:

___
edit 22:30 Fred przyszedł z pracy ciut wcześniej i zastał mnie z głową ogaconą poduszką. Skróciłam swoje cierpienia cielesno-duchowe do czasu mężowskiego prysznica — postanowiłam, że wyjeżdżamy i sknocone zatoki będą ignorowane. Bardzo dobrze postanowiłam, bo ból zniknął gdzieś w trakcie wizyty u Ka&Jot, widać mielenie ozorem mi pomaga, kto by pomyślał. Wielkanocna ... pizza w ten sposób została odhaczona. Posiedzieliśmy, porozmawialiśmy o wychowaniu w latach zaprzeszłych i wojnie na Ukrainie (głównie). Ka to taki wyjątkowy egzemplarz, który, po wieloletniej tresurze w katolickiej rodzinie, w wielkanocny poranek najchętniej poszedłby z dzieciakami na basen. Może i słusznie, nie zastanawiałam się nad tym za długo.

2 komentarze:

  1. Brawo za szybkość reakcji! Ale Rysiowi chyba wynagrodziłaś jakoś to odebranie zdobyczy?

    OdpowiedzUsuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.