Czułam, że Fred wrócił, ale byłam zbyt zbetoniona snem, żeby się przywitać. Zaraz po przebudzeniu (pobudka ustawiona na 5:45) zadzwoniłam do mamy, zastałam ją w drodze do pracy (tatko za kierownicą, Maksio spał na tylnym siedzeniu). Życzenia zostały złożone. Powtórzyliśmy je wspólnie z Fredem w drugiej części dnia, ale na razie zebrałam się w sobie. W robocie była robota, inna trochę, bo rozmawiałam z ludźmi przy stoisku, słuchałam przemówień lokalnych szyszek, a gdy w czasie przerwy kawowej jadłam rogalika, przyszedł fotograf i zrobił nam (mnie i Lorejn) zdjęcie, boję się, że do gazety (uśmiechnęłam się uśmiechem chomika w czasie obiadu).
Kochany zabrał mnie na obiad "po drodze", czyli do Carlingford. Aś akurat wyszła na przerwę (chwilę pogawędziliśmy o świecie z jej szefem) i odnalazła się, gdy szliśmy na szamę. Zmęczona jest, widać to było po niej, musi odpocząć przed podróżą do matczyzny, więc rozmowa była krótka. Potem konsumpcja. W naszym ulubionym miejscu znowu brak płatności kartą, więc pub PJ's, voilà:
Po obiedzie molo i powrót do domu naobkoło, przez punkt widokowy na Slieve Foy, z tego miejsca zadzwoniliśmy do mamy:
I do Drołdy, bo Kochany chciał mi coś pokazać w TK Maxxie. No to sobie nieopatrznie kupiłam jedwabny szal w pomarańczowo-niebieskie, geometryczne wzory. Z rzeczy niemiłych, gardło mnie boli, nie wiem dlaczego teraz, skoro od wszystkich grzechów, które pamiętam, minęło już trochę czasu. Mam nadzieję, że to nie pokrzyżuje jutrzejszych zamiarów. Spać.
Życzenia urodzinowe?
OdpowiedzUsuńTak :)
Usuń