Wujek Józek jak pan Mikulski podrasowany Tomaszem Schuchardtem? Film we śnie miałam. Wykaraskałam się z łóżka przed Fredem nadal trochę ciężko myśląca. Kochanego z objęć Morfeusza wyrwał poranny telefon od Kolegi Z Bloku, który dociekał naszych spraw genealogicznych (odkrył to samo co moi rodzice, że rodzina zniknęła z regionu, ale chyba go wciągnęło, co samo w sobie jest miłe i dla mnie zupełnie zrozumiałe). Po rozmowie mąż rozbudził się na dobre, zrobiłam mu kawę, potem zjedliśmy śniadanie. Dla kota, który w końcu się pojawił w domu było kocie boże narodzenie (jedzenie, głaskanie, drzemka w oparach smażonej kiełbaski). Od rana uporczywie grał mi w głowie Nowy świat Bukartyka, a gdy to oznajmiłam Kochanemu, mąż opowiedział mi sen: szedł ulicą obok kawiarni na zewnątrz której rozpoznał wygodnie rozsiadłego pana Piotra (dla znajomych Łysy). Zauważony poeta poprosił Freda, żeby mu małżonek opowiedział o swoim życiu ...
Wu już umówiony na przyjazd do moich rodziców i pożyczenie samochodu. Jutro najprawdopodobniej będzie się tłukł z Wawy jak zwykli śmiertelnicy, którzy nie zarabiają miesięcznie po pół setki.
Fred próbował się zregenerować po tygodniu pracy, która nadal dudni mu w głowie, zrobił sobie inhalacje i test na covid (negatywny), przed wyjazdem poszedł na spanko. Bo wieczorem spotkanie z Ka&Jot oraz narybkiem w Borzalino, niespodziewanie to wyskoczyło, ale sympatycznie — zjedliśmy w szóstkę trzydaniowy obiad i popuszczając pasa udaliśmy się każdy do siebie.
___
edit 23:00 Rozmawiamy o Siekierze, więc i o wojnie, Fred tymi słowy antycypuje nowy tomik wierszy pani Bogumiły Załęskiej o świeżej tematyce wojennej:
Wojna na Ukrainie
bezustanne strzelanie
ludzi złych zabijanie
sił zła przegrywanie
na siły wyższej żądanie
w boskim planie.
Fred chciał doszlifować, szlifierka jedna, ale mówię mu zostaw tak, jak jest. Głębia treści przed formom.
Chciałem wzorując się na "poezjach" pani Bogumiły Konstancji Załęskiej wydobyć prawdę, że wiem wszystko najlepiej i w razie czego słuchajcie się mnie, powiem wam co jest dobre a co złe i właściwie nie wiem jakim chujem to się stało, że sędzią najwyższym na sąd ostateczny mianowany nie zostałem i tylko "liryka" mi została.
OdpowiedzUsuńKolega widzę znowu wierszem, rytm wyczuwam, frazowanie mi znajome po wczoraj jakże zachłannie przeczytanym całym tomiku 343-345.
UsuńWidzę, że pani Bogumiła mocno was zainspirowała :D
OdpowiedzUsuńCzłowieku, po lekturze pierwszych dwóch wierszy z "Dwóch połówek jabłka" już wiesz, że poezja nigdy nie będzie taka sama: programowe pozbycie się metafory i niedomówień połączone z multiplikacją częstochowszczyzny i totalną arytmią utworów. A co najważniejsze, czytasz i już wiesz, że pani Bogumiła jest jedyną myślącą i moralną osobą w swoim Grajdołkowie, jest po prostu otoczona obrazoburczymi idiotami, że zacytuję kim oni są: "sodomici i ich akolici trafiający w gust dziczy", "o przerośniętym ego pseudofachowcy, intelektualne flejtuchy, dyletanci i połebkowcy", "zezwierzęceni", "myslący fasadowo i nieskładnie, nieraz zabawnie".
UsuńTo absolutny przełom w poezji, wyczuciu smaku i taktu. Traktat moralny dla pokoleń.