Jaki śmieszny ten kot. Mąż wyjechał do pracy wcześnie rano i nie nakarmił Ryszarda. Rudy łeb obudził mnie przed ósmą dopytując się czy na pewno nie chcę tego naprawić, chuchał i niuchał, w końcu położył się przy mojej głowie.
Wygnało mnie nad morze. Dzwoniłam do taty rano i jeszcze raz w czasie spaceru. Gdy Fred wrócił z pracy połączyliśmy się jeszcze raz, bo życzeń nigdy nie za wiele. U taty kwiaty. Spacer zawsze poprawia mi nastrój, ale poczucie niedoczasu, który starannie rozdmuchuję zwlekaniem ze wszystkim, pozostaje. Po południu wracam do pisania eseju. Jujka milczy.
Aha, głodny Rysiu... co mi przypomina, że sam kolacji jeszcze nie jadłem :)
OdpowiedzUsuńCo świętował ojciec?
Urodziny.
UsuńMaj to dobry miesiąc na urodziny. Kwiaty łatwo dostępne, można już ogrodzie narwać, niekoniecznie po kwiaciarniach ganiać :)
Usuń