Strony

wtorek, 11 października 2022

Postscriptum #1030.

Po kilku godzinach snu (ale bez przesady, bo sobie oraz mężu przerywałam kasłaniem), wstałam rano wypluwając płuca i usadziłam się do laptopa i herbatki przedpracowniczej. Miły jeszcze był w domu, obudził się wcześniej, bo też szybko musiał się zmywać do swoich obowiązków. Zrobiłam test kowidowy (zwyczajowo robię go przed i po dalekich podróżach) — podłubałam w nosie, zakropiłam test i natychmiast o nim zapomniałam. Tym większe było moje zaskoczenie, gdy zerknęłam na niego jakiś czas później. Test wyszedł mi pozytywny! Nadal wątpię w mojego kowida, chociaż oczywiście wysłałam fotę do menadżerki i dostałam info zwrotne, żeby siedzieć w domu. Nie dlatego wątpię, że nie mogę mieć kowida, bo mogę jak każdy, oraz oczywiście kaszlę sucho i głośno jak mało kto. Tyle, że jeśli to są objawy kowida, to ja go miewam od 17 lat. Może dla kogoś histeryczne spazmy z łapaniem oddechu, dławieniem i zalewaniem się łzami w środku nocy po gwałtownym przebudzeniu są oryginalnym i nowym przeżyciem zapewnianym przez pandemię. Dla mnie po przeziębieniu to standardowa bułeczka z masełkiem, którą może trzeba będzie wcinać nawet do kilku tygodni. 

Siedzę w domu. To głupie. Trochę odsypiam nockę, czytam, nudzę się.

— Popacz jakie mam skarpety! gadam przez messengera do Ukochanego pokazując mu jurgowe smyry, zbiegłe i zmechacone na moich ladacostópkach.
— O, jurgowe, zauważył Fred, zdrowe, bo zrobione ręcznie. Małżonek postanowił pociągnąć łacha z imperatywu wykonywania wszystkiego samodzielnie. To jest tak samo zdrowe jak jeżyny samodzielnie zbierane przy drodze. 
Tylko mi się brew uniosła, ale w swojej dobroduszności postanowiłam się zdradzić.
— Usłyszałam, że to jest tak samo zdrowe jak sprężyny samodzielnie rolowane przy nodze ... Dobrze, że małżonek nie pił akurat gorącej kawy.

No i tak, nudy domowe, wieczorem obejrzałam ostatni odcinek 14 sezonu Midsomer Murders, poza tym delektuję się dziwną książką Amisa, jakbym czytała ją po raz pierwszy (mam to uczucie na tyle mocne, że to może być prawdą najprawdziwszą). Kochany już ponad 12 godzin poza domem.

2 komentarze:

  1. Rzuciłem okiem na streszczenie "Zielonego człowieka" - ja tego na pewno nie czytałem :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja odkryłam, że zrobiono film na podstawie książki, z Albertem Finneyem w roli głównej (poszukam go do obejrzenia, gdy skończę lekturę).

      Usuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.