Wtorek.
Fred dzwonił do mnie, żeby się zapytać, kto mu zostawił ślad szminki na policzku. A kto miałby, jak nie ja? ;) Pogodowo paskudnie, nawet Ryszard z własnej inicjatywy spędzał czas na parapecie. Pracowniczo spoczko, choć na początku mózg się mi lekko zagotował. Wróciłam tym razem przed zachodem słońca (ojej!) i obejrzałam odcinek zamykający siedemnasty sezon Midsomer wydeptując w kuchni kroki do wyzwania.
Środa.
Miało być intelektualnie, wyszła taka sobie papka. Wstaliśmy z Kochanym nierychło, bo czekałam na niego do północy, wczesny obiad był późnym śniadaniem, po którym Fred wyjechał w stronę pracy, a ja rozpoczęłam surfowanie w sieci zamiast zająć się sprawami ważnymi. Pogoda sztormowa, akurat jest przerwa w dostawie nowego wiatru, ale to cisza przed grubszą sprawą (ciekawe, kiedy w końcu pojawi się pierwszy sztorm imienny, Antoni). Osiemnasty sezon Midsomer napoczęty; kot wyszedł na kupę; zjadłam kilka parówek; ciemno.
Grunt, że Ryszard zdrowy.
OdpowiedzUsuńNo wiadomo, jak Ryszard zdrowy to już teraz można mieć normalny Weltschmerz i lenia, a nie ciągle tylko o kocie myśleć ;)
UsuńA masz Weltschmerz
UsuńO borze szumiący, zjadłam pytajnik!
UsuńDobre pytanie, @FrauBe. Jak tak się zastanowić, to nie. Nie odnoszę wrażenia, że rzeczywistość nie przystaje do moich wyobrażeń, i tylko ja jestem fajna, a reszta to same płytkie durnie, chyba, że się ze mną zgadzają w negatywnej ocenie świata. Męczy mnie kwestia wyzwań, których się podjęłam, ale to nie Weltschmerz. Minie, tak czy siak :)
UsuńW kwestii Weltschmerzu - stosujesz już do zwalczenia metody zachodnioeuropejskie, czy słowiańskie?
Usuńhttps://www.youtube.com/watch?v=jkpYEnYjbrw