W nowy rok weszłam z bólem ramion i z kotem nadal kręcącym nosem nad jedzeniem. Jedno i drugie dezorganizuje mój optymizm. Rano było jednak trochę więcej światła niż wczoraj i zmotywowało mnie to do spaceru nad morze (na ramiona dodatkowa warstwa swetra):
Morze zabrało to, co dało wczoraj, duże muszle ślimaków zniknęły. Jeśli ktokolwiek, tak jak ja, zastanawiał się, jak się robią ślady po pąklach na różnych morskich płaszczyznach, proszę bardzo, muszla z pąklami i śladami po nich na jednym obrazku:
A tu meduza (odpływ jeszcze zdążył zamoczyć mi buty), najprawdopodobniej beczkowata, rhizostoma pulmo:
Parę osób kapało się w lodowatej wodzie, ogólnie spacerowiczów nie za wielu, kilkorgu powiedziałam happy new year, podobnie zresztą jak później Dżejmiemu, który wyszedł przed dom zapalić papieroska w swojej pidżamie w hamburgery (wyglądało to jak pidżama, choć mógł to być jego strój odświętno-elegancki). Coś tam burknął, że nie za bardzo czuje ten nowy rok, jak to Dżejmi.
Na kalendarz'23 zostały naniesione pierwsze daty: tomograf Freda w lutym i Aida Verdiego w kwietniu (Kochany właśnie kupił bilety). Była rozmowa z tatkiem (2x; w Polsce bardzo ciepło) i z mamą (2x; prawie już jest zdecydowana na emeryturę, ja pozwalam sobie wątpić w te niby plany). Przez resztę dnia bardzo słabo się mam w temacie robienia rzeczy pożytecznych, mitrężę czas na genealogii, dumaniu o głupotach, słuchaniu muzyki; po prostu chciałabym zasnąć, albo uciec w magiczną krainę bez deadline'ów (co na jedno wychodzi). Częściowo to pewnie przez kota, oboje się mu przyglądamy, próbuję czytać w kocich myślach, czy to bardziej uszy, czy brzuszek. Fred nie mógł się rozleźć tak zupełnie, bo znowu ma pracę od dziesiątej wieczorem i wróci jutro po wschodzie słońca. Na zakończenie dnia zaserwowałam sobie podobno najgorszą ekranizację Jane Austen, Perswazje (2022) z Dakotą Johnson. Sama nie wiem. Jeśli chodzi o poziom krindżu, recenzja FishTalking bije film na głowę ;)
Recenzja jest bardziej żenująca, niż ekranizacja? Z ciekawości zajrzałem na YouTUBE, posłuchałem tej pani... i w ogólnym zarysie zgadzam się z jej ocenami. Też potrzebowałem dwóch podejść aby obejrzeć w całości opowieść Netflixa o młodej alkoholiczce w regencyjnym sztafażu. I myślę, że tak jak Poirot Branagha ta produkcja broni się tylko w oderwaniu od literackiego pierwowzoru. Wystarczy nie pamiętać, że to ekranizacja powieści Austen i można film obejrzeć z lekką przyjemnością i miejscowym rozbawieniem.
OdpowiedzUsuńDariuszu, tak i nawet drogą porównania dałam filmowi wyższą ocenę :D Przykłady osób, które nie bardzo potrafią poprawnie i interesująco mówić, ale bardzo chcą, to dla mnie zawsze cymesik. Jeszcze niejeden raz wrócę do jej wynurzeń na tematy kulturalne :D Minusy ekranizacji: faktycznie alkoholizm rodem z amerykańskich oper mydlanych (oni tam nawet psychotropy popijają procentami), parę gagów bridżetdżonsowych w wykonaniu głównej bohaterki i nachalnie zmodernizowany język. Słabością bazową jest opowiadanie przez bohaterów, co się stało, zamiast pokazanie tego (rezygnowanie z podstawowej różnicy pomiędzy słowem pisanym a filmem) - czyli scenarzysta/reżyser nie jest najwyższych lotów, albo film z góry uznaje się za produkt dla osób niezby kumatych. Natomiast dziwi mnie krytyka stroju i uczesania Anne, skoro ten sam styl przeszedł u głównej bohaterki "Dumy i uprzedzenia" (2005), gdzie występowała Keira, która w ogóle nie powinna tej postaci zagrać (nie dość, że grała głównie szczęką, to wydzierała się w kilku miejscach zupełnie niepotrzebnie). Na plus, jak prawie zawsze w takich produkcjach, zaliczam krajobrazy, kostiumy (nawet jeśli znowu jest tu modernizacja) i obsadę (!). Ekranizacja nie musi być zrobiona toczka w toczkę, może być wariacją. Tyle, że to częściowo wariacja dla amerykańskiego chama obeznanego ze słabymi sitcomami i tik-tokiem.
UsuńAaa... Ja z zasady nie oglądam youtuberów, więc nie mam porównania.
UsuńPrzecież z tego nie wynika, że ja oglądam youtuberów :) Czy trzeba mieć porównanie, żeby zauważyć, że ktoś walczy z własnym językiem i odgrywa sceny emocjonalne bez większego talentu?
UsuńAle to tak jak z blogowaniem - jeden ujmuje w słowie pisanym lepiej, co go gryzie, inny gorzej. Nie pomyślałem, by podchodzić do tego występu na filmiku inaczej i rozpatrywać w kategoriach profesjonalnej recenzji.
UsuńNie oceniłam, czy ktoś bierze za coś pieniądze czy nie. Zauważyłam niezborność, bo utrudniała odbieranie na poważnie tego, co autorka mówiła.
UsuńStan duszy (umysl,wola,emocje) ma ogromny wplyw na stan naszego ciala. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuń