Pogoda zmienna, raczej ciepło, ale deszcze pojawiały się gdzie bądź. Po śniadaniu pojechaliśmy na kawę do Aury, potem do Carlingford na obiad (kolejna odsłona pieczonego ziemniara z wołowiną):
Spacer do mola, kółeczko przez zamek. Skoro byliśmy już tak blisko Północnej, nie omieszkaliśmy podjechać do Newry, głównie po kocie żarcie. Po powrocie do domu pomogłam Fredowi zamontować w sypialni wieszak na płaszcze (teraz mamy całą jedną ścianę zawaloną wiszącymi ubraniami wierzchnimi, wygląda to trochę jakbyśmy nie używali szaf na ubrania, co jest oczywiście nieprawdą), odkręcić nóżki od telewizora i zawiesić zegar w nowym miejscu. Dzień polegał głównie na zadowolonym chodzeniu za rękę tu i tam, po znanych i wielokrotnie pokazanych kątach, więc nie ma nic do opisywania. Odpoczęłam.
Czy to był ziemniar faszerowany różnymi rzeczami? Coś jak krakowski kumpir?
OdpowiedzUsuń@FrauBe, aż sprawdziłam co to za jeden ten kumpir. No coś takiego podobnego. Dużego ziemniara piecze się w piekarniku, rozcina, niektórzy posypują go następnie żółtym serem (np. cheddarem, bo wiadomo, swojski) i jedzą w towarzystwie fasolki. Ale w zasadzie wszystko można dodać. Akurat w tym miejscu często jadłam ziemniara z kurzyną w sosie grzybowym, ale jest też wersja widoczna na zdjęciu, z kawałkami wołowiny w warzywach. Kraciasty czasem zamawiał też wersję z wędzonym łososiem.
UsuńObiad wygląda całkiem apetycznie. Wziąłbym taki bez wołowiny.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, z czterech propozycji oven baked potato w menu jadłam dwie i obydwie mi smakowały (kurczak w sosie grzybowym na białym winie trochę się mi już znudził).
UsuńDobry obiadek i jak pięknie podany.
OdpowiedzUsuń@moja-enklawa, to jest bardzo sympatyczna lokalna jadłodajnia z herbaciarnią w nazwie (Ruby Ellen's Tea Rooms). Mają tam krótkie menu, za to sporo herbat do wyboru i kawy też są w porządku. Bardzo mnie ujmuje rodzinna atmosfera i to, że każda filiżanka jest z innej parafii (oczywiście, talerzyki też z różnych zestawów).
Usuń