Kochany był na basenie i przytaszczył z miasta trochę prowiantu. Pod powrót wyłapała go Katlin, w którymś momencie dołączyłam do sąsiedzkiej pogadanki i wiem teraz różne rzeczy (Anna Emerytka jest już w domu, jedzie na ponad dwudziestu tabletkach dziennie, od stycznia schudła 2 i pół kamienia; Anne ma koronę, to wiedziałam z fejsa i oglądu rzeczywistości za oknem); opowiedzieliśmy sąsiadce, jak się poznaliśmy, bo pytała.
Dymiące kopy makaronu z sosem pomidorowym na obiad (ścieżka dźwiękowa: dwie pierwsze płyty Maanamu; nie noszę stanika). Chciałam być dzielna, ale "na chwilę" dołączyłam do mężowsko-kociej drzemki poobiedniej i obudziłam się dopiero przed dziewiątą (a tu łóżko puste, wszyscy poszli do swoich zajęć). Gra trzecia płyta Maanamu. Brzmi adekwatnie. Mam w domu szafę bardzo starą / Z podwójnym dnem, z lustrami dwoma / Gdy zaczną strzelać za oknami / Będziemy w szafie żyć.
***
Lipcu, lipcu ... minąłeś niepostrzeżenie. Jutro jesień.
Byłem raz na koncercie Maanamu, ale pamiętam tylko otoczkę towarzyszącą wyjściu, a z samej muzyki nic.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, otoczka była miła czy niemiła?
UsuńByła sympatyczna. Ale wydaje mi się, że z samego koncertu powinno zostać jednak coś więcej.
UsuńTo ciekawe, czyli np? Byłeś na takim koncercie?
UsuńW sumie nie wiem. Z wyjścia na Requiem Mozarta pamiętam głównie, że ławka w kościele (u św. Brygidy w Gdańsku chyba) była niewygodna i miałem miejsce za filarem. A z występu grupy Zurgo u mnie w zamku na dziedzińcu falujący biust węgierskiej śpiewaczki. Więc chyba to ja jestem jakiś upośledzony :D
Usuń@Dariusz, czy ja wiem (a propos tego upośledzenia :D). Może masz wygórowane wyobrażenie "powinności"? Mnie też się kojarzą takie wspomnienia z koncertu (niewygodnie i za filarem), ale otoczka ma dla mnie duże znaczenie (z kim idę, dlaczego idę na koncert tego właśnie artysty, i takie tam)
UsuńMaanam widziałam na Woodstocku. :)
OdpowiedzUsuń@MaB, nie widziałam ich na żywo, za to lubię ich płyty z lat 80-tych.
Usuń