Zawsze jest mi trudno zastartować, a potem się dziwię, czemu wcześniej nie wyszłam. Po śniadaniu poszłam na spacer nad morze. Namiot, o którym mówiła Katlin, zniknął. Duży odpływ, spore fale (wiało), znalazłam nietypową skamielinę koralowca (trzeba się przyjrzeć dobrze, że to jest to, ale to jest to).
Zauważyłam kilka lwich grzyw, "jesienne" meduzy, w tym takie oko Saurona:
Anne wróciła wczesnym popołudniem; zaszłam do niej na chwilę (wzruszyło ją, że podlewałam jej bazylię i mówiłam do Junony po polsku). Gdy byłam już z powrotem w domu i rozmawiałam z Fredem w czasie jego przerwy w pracy, sąsiadka zapukała z prezentem (mydło w płynie, chutney pomidorowy). Wygląda na to, że w najbliższy weekend też będę odwiedzała Junonę po sąsiedzku.
Na obiad pieczone bakłażany, nawet dobre mi wyszły. Kochany był zmęczony po pracy, ale wstąpiły w niego nowe siły; spacer nr 2:
I tak sobie oboje myśleliśmy, że Ryszard byłby zadowolony z dzisiejszego dnia. Ale żegnaj Gienia, świat się zmienia (pani Gienia mieszkała w domu za naszym ogrodem, razem z babcią Manią i panią Romką czasami przyjeżdżały do miasta, i pamiętam, że spotkałam je z raz czy dwa na takim sąsiedzkim wypadzie, gdy wracałam z lekcji w liceum; babcia Mania musiała mieć wtedy zaledwie 60 lat).
"żegnaj Gienia, świat się zmienia, kup se trąbkę do trąbienia?"
OdpowiedzUsuńCzy nie tak leciał jeden z głębokich, dziecięcych wierszyków, tej odwiecznej poezji, której nikt nie zapisuje i nie poświęca zbyt wiele uwagi?
Ryszard gdzieś tam się z pewnością przewija niewidzialnie pomiędzy waszymi nogami.
@Agniecha, a przecież to bardzo ważna poezja :)
UsuńTrudne jest pierwsze lat bez naszego kota - gdziekolwiek nie idziemy, zaraz się nam przypomina, a już wracanie do domu ze spaceru to w ogóle nie to samo.
Woda nie za zimna do chodzenia po plaży na bosaka?
OdpowiedzUsuń@Dariusz, nie chodziliśmy na bosaka. Ale ludzie cały czas się kąpią w morzu. Tylko, że u nas kąpią się przez cały rok, więc nie jest to nic specjalnego.
Usuń