Pierwsze zajęcia w Jamie minęły spokojnie (zdecydowanie było mi to potrzebne; za sprawą dwóch uczennic mam déjà), no bother. Teraz tylko przeglądanie ofert, czytanie książek oraz picie dużej ilości płynów, żeby rozpuścić gila.
O drugiej złapałam autobus do El Paso i byłam na miejscu o całkiem przyzwoitej porze, kilka godzin przed Fredem. Czekając na niego obejrzałam pierwszy odcinek netflixowego Wiedźmina. Nie było to bardzo złe, ale fascynujące też raczej średnio i kontynuacja doświadczenia zapewne nie nastąpi; Sapkowskiego trzeba mi nabyć, choćby na czytnik.
Tak sobie czekając i czekając, moszcząc się przez kilka godzin na tapczanie przy oknie (Kochany utknął w korku, a potem zajechał do TK Maxxa, odebrał opłacony wczoraj fotel na kółkach i kupił mi wełniane, imaginujcie sobie, spodnie dresowe Majestic Filatures, zawiózł fotel na wieś i zabrał z domu makaron na obiad), tuż po siódmej skończyłam Lalę Dehnela (W.A.B., 2007). Bardzo ciekawa wędrówka treści od "zanussiego" do przypadków uniwersalnych. Po obiedzie, lekko rozmiękczeni (osobiście kicham, prycham) usiedliśmy z Kochanym do Irlandczyka (2019) Scorsese. Po dwóch godzinach seans został przerwany, reszta jutro, oboje musimy się zregenerować.
Pogoda się zasmarkała i Pieseł obywa się bez wieczornego spaceru. Dziwne, że niespecjalnie się do niego garnie (nadal jest jakiś nieswój, mniej je). Może pies-meteopata? Zmiana w ostatnich dniach to efekt resztek z huraganu Ernesto. Deszcz znowu bębni w rynnach.
Sapkowski napisał nowego wiedźmina, na razie nie bardzo wiadomo, co w nim jest i kiedy premiera, ale już jest skończony.
OdpowiedzUsuńCo do netflixowej ekranizacji - pierwszy sezon był chyba najlepszy.
@Dariuszu, poczytałam co nieco na temat serii, np. że zmieniono aktora w czwartym sezonie. Moje zainteresowanie telewizyjnym fantasy zatrzymało się gdzieś na "Xenie" (która mnie naprawdę bawiła), nie widziałam ani jednego odcinka "Gry o Tron".
UsuńA Sapkowskiego kiedyś czytać zacznę, na razie za dużo zajęcy ;D