Strony

wtorek, 15 kwietnia 2025

1946. Mam w domu kucharza.

Żurek w wolnowarze, obiad (kurczak z frajera, kartoffeln plus surówka z selera i jabłka), sos do makaronu na później, bigos. To wszystko powstawało i powstaje dzisiaj, podczas mojego pobytu w pracy, i później (mąż mnie zawiózł, przywiózł, podstawił obiad pod nos). Dom pachnie różnymi ingrediencjami, w głośnikach The Cure oraz Kasia Krzaczek, czytam powieść norweską — oto życie kobiety, której się powodzi.

6 komentarzy:

  1. Odpowiedzi
    1. @Dariusz, ale że święty chrzan? Bo taki normalny jest w naszym domu zawsze :)

      Usuń
    2. A to spoko. Ostatnio Woland wspominał u mnie o zakupach, ale na liście zabrakło chrzanu i Panodespresso się zaniepokoił, że może zostaniecie bez.

      Usuń
    3. Spieszę donieść, że jutro dokupię chrzanu na wszelki wypadek, bo pół słoika zużyłem do żurku i został tylko jeden cały w zapasie. Przy okazji rzucę okiem, czy nie ma jakiej białej kiełbasy, bo co lepszą wykupili cholera wie po co, chyba żeby jeść starą na święta, a co gorszej nie będę brać, bo jednak mam szacunek dla moich kubków smakowych. Może 19 lat temu, gdy jeszcze paliłem, by to przeszło, ale odkąd podziękowałem monopolowi tytoniowemu za współpracę, zacząłem się stawać coraz bardziej wybredny.

      Usuń
  2. Wierzę, że potraktować Twój wpis należy z przymrużeniem oka...I na to sobie pozwalam...Bo czytająca książkę kobieta w pomieszczeniu pełnym kuchennych zapachów, patrząca czasem za zakutanego w fartuch ochronny kochanego mężczyznę nie jest w Europie czymś nadzwyczajnym. Szczególnie, gdy mężczyzna przy tym zajęciu odpręża się i jest smakoszem...Miłowanie jest najważniejsze...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @Karuzelo, czy mąż miał założony fartuch ochronny? Nie wiem :D

      Usuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.