Strony

środa, 16 kwietnia 2025

1947. So much effort!

Śniło mi się, że mieliśmy z Kochanym wykupione bilety kolejowe, ale obudziliśmy się za późno, po szafkach szukałam bielizny :D

W Jamie siedzę z Szefem, później wpada zakapturzona Meły (leje od rana). Miło, relaksacyjnie, hitem dnia jest, że udaje się połączyć dwa komputery i teraz widzę to, co trzeba, z mojego stanowiska pod meblościanką. Dzięki temu sukcesowi można przejść do omawiania historii Irlandii z uwzględnieniem podziału na katolików i protestantów oraz ustalaniem jak daleko właściwie sięgał region the Pale i czy jesteśmy culchie, czy jeszcze nie.

Kochany czeka na mnie za rogiem, przywozi mnie do domu i serwuje na pierwsze żurek z jajem, potem leżakuję czekając na drugie danie (trochę mnie siekło, nie wiem czy ogólne zmęczenie, czy jakaś choroba, czy po prostu mózg się mnie zapytowywuje dlaczego dzisiaj kawy nie piliśmy). Drugie danie. Ponad godzinna rozmowa z rodzicami  (przekazuję im grafik na najbliższe tygodnie: najpierw siedzimy w El Paso, potem może widzimy się z Atlantykiem, gdyż Kochany rozmawiał z Elizabetą i jest pierwszy szkic planu na weekend majowy, następnie Fred nawiedza moich rodziców, później ja dołączam, w międzyczasie strasznie ciężko pracuję, a przecież jeszcze jestem żoną, czyli nie ma lekko, gdyż po ślubie wszystko się zmienia ;)))), so much effort! powiedziałby Kalem zawodząco ... swoją drogą coś przeczuwałam, i dzisiaj się potwierdziło, że Kalem się do nas zgłosił).

Tak, czyli powoli do przodu. Kochany pakuje bigos do pojemników.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.