Ten dzień, gdy wstaję i nie jest nasikane, jest jak fatamorgana :D
W pracy na początku trochę dramy, potem średnio, było parę spoko rozmów, ogólnie jednak wydatkuję dużo energii. Po pracy Kochany pod drzwiami; pakuję się i idziemy przez miasto do Simony, bistro w którym niedawno byłam z szefostwem. Zamawiamy makarony; Kochany jest zadowolony, że mamy normalne, włoskie miejsce.
Po powrocie do domu bierzemy maluchy na spacer wokół komina. W ogródku widać, ile mąż wykonał pracy z wyrównywaniem części Rysiowej górki i przygotowaniem miejsca pod lucyfery; ziarna zostały wysiane. Korzystając z szarej, spokojnej pogody, wzięłam Mańkę pod pachę i zaszłam do sąsiadki; były czułości kocie, chwila rozmowy z Anne, która pokazała nam swój pierwszy, całkiem świeży tatuaż (Junonę). Tak nam zeszło na nie wiadomo czym do po szóstej. Trochę słuchaliśmy z Kochanym różnej ramotowatej muzy z yt. Jestem zmęczona. Już mnie woła łóżko, słyszę je coraz wyraźniej.
Lucyfery? Rozszyfrujesz? 😃
OdpowiedzUsuń@Aśka, to odmiana cynobrówki.
UsuńAaaa... Krokosmia, znaczy się 😄 No tak, jest odmiana Lucifer, powinnam była skojarzyć. Lubię je bardzo, chociaż nigdy nie miałam u siebie 🙂
UsuńMańka lepiej się nadaje na sąsiedzkie wizyty od Bronki?
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, trochę tak, jest mniej ostrożna, więc można ją łatwiej pogłaskać. Mania była już na rękach u sąsiadki :D, Bronia nie daje się tak łatwo przekupić głaskami, jednak co rodzice, to rodzice ;D
Usuń