... o sobocie: obudziliśmy się późno; około dziewiątej uznałam, że nie mogę dłużej czekać z opuszczeniem pieleszy, bo z Kuchniosalonu już dobiegał mnie skarżący się głosik Maniusiowy. Fred odbył do południa dwie istotne rozmowy: z Kuzynem z Miasta Łodzi (czyli ustalone zostało, że niedługo się widzimy) oraz z Kolegą z Bloku. Na wczesne popołudnie miał Kochany pomysł wyjechania do El Paso, na kawę z Wojtkiem. Wolałam zostać w domu, początkowo po to, żeby niby coś posprzątać, ale skończyło się na drzemaniu na tapczanie razem z myszami.
Po południu rozmawiałam z mamą, trochę bez ładu i składu, tak tylko, żeby zobaczyć się w kamerce. Kochany wrócił z zakupami, wyspacerowaliśmy myszy (ogródek po deszczowym opadzie), zrobiliśmy obiad, zjedliśmy, próbowaliśmy też obejrzeć dokument o wczesnych latach Pink Floyd (Fredowi przypomniało się, że dostał dvd od Stu i szwagierki, która zapewne niedługo jeszcze ową szwagierką będzie, gdyż jej czas minął), ale film znudził nas w połowie, gdyż gadające głowy i niewiele ponad to. Zupełnie ciemnym wieczorem jeszcze rozmowa z Ka, mamy zaproszenie na jutro. Nie wiem, co tu robię o tej porze, mus mi łeb wyspać do końca, bo zaraz weekend pryśnie jak bańka mydlana. Zatem, dobranoc państwu.
...,,gdyż jej czas minął,,- okrutnie to brzmi
OdpowiedzUsuńPowiedziałbym, że życiowo. Zazwyczaj ludzie mają swoje 5 minut i albo je wykorzystają, albo nie.
UsuńDziewiąta to jest późno?!
OdpowiedzUsuń@FrauBe, dość późno, bo szkoda tak tracić dzień, który można spędzić na piciu herbat, spacerowaniu i rozmowach :)
UsuńNo tak. Zapomniałam, że Ty masz z kim rozmawiać przy herbacie i Twój Mąż również 😎
Usuń@FrauBe, kiedy jestem sama w wolny dzień, też raczej niezbyt długo leżakuję; zawsze jest coś ciekawego do zrobienia :)
Usuń