Fred wrócił wczoraj po czwartej i odsypiał wczesny poranek, dzisiaj z kolei musiał udać się do Athlone. To trzy godziny drogi, więc już w południe zostałam w domu sama. Podobnie jak wczoraj, popołudnie wypełniły mi odcinki The Adventures of Sherlock Holmes (1984-85) z jedynym i wyjątkowym Jeremym Brettem (doszłam do szóstego odcinka) oraz genealogia. Mąż przywiózł mi wczoraj naboje do pióra z jasnoniebieskim tuszem, nie mogło być więc inaczej.
Tymczasem prognozy wieszczą silny wiatr nadciągający od zachodu i mokry tydzień.
Chyba tego Sherlocka nie oglądałem.
OdpowiedzUsuńSherlock jak to Sherlock, oryginalne historie czyta się jak Christie - takie tam krotochwile, niekoniecznie z powalającym zakończeniem. Natomiast do oglądania zachęciła mnie blogowa notka o nowym serialu u @Dublinii. Bo zastanowiłam się jaki jest mój ulubiony odtwórca tej postaci. Jeremy Brett - maniackie zachowanie, mimika psychopaty i wspaniale wypowiadane "errrrrr", mój Sherlock. W Polsce kilka lat wcześniej w kooperacji z Brytyjczykami nakręcono serial z Geoffreyem Whiteheadem w roli Sherlocka. Najbardziej pamiętam z niego odtwórcę dr Watsona, ale ogólnie to straszna nędza, chociaż jeśli rozpatrywać go jako camp, to ujdzie.
UsuńTUTAJ znalazłam składankę holmesową z pierwszego sezonu serialu, który oglądam. Wspaniała kreacja aktorska, przy tym wiadomo, że aktor miał w tych czasach ogromne problemy zdrowotne, w tym psychiczne (ChAD). Jak oglądam późniejszych odtwórców tej roli, to zawsze mam poczucie, że każdy z nich musiał przynajmniej zerknąć na tego poprzednika i w jakim sensie to jest zawsze ich polemika ze stylem Bretta.
Usuń