559. Dzień "po" ...

 ... się ciągnie. Jest nawet ładnie. O najwcześniejszej możliwej godzinie pojechaliśmy po Rysia. Opiekunka powiedziała, żebyśmy dzisiaj przetrzymali go w domu. Pewnie zachowywał się skandalicznie, mało jadł, niewiele spał, z pewnością miauczał, bo takim żałosnym miaukiem nas przywitał. Po południu, gdy Fred był już w Północnej, oczywiście pękłam i wyszłam z nim na dwór, spędziłam sporo czasu na weranda njus z Katlin, Anne i Anną Emerytką. Ryszard poocierał się im wszystkim o nogi i kicał po ogródkach słuchając naszych wywodów. Wszystko, co dobre, szybko się kończy i z powrotem w domu znowu mędził o wypuszczenie, jak dwuletnie dziecko, ziewając i argumentując jednocześnie. 

Trzymam się na nogach cały dzień, pisząc, przeglądając zdjęcia. Death of a Stranger (1999) wieczorem (Dominic Mafham ma tu bardzo irlandzkie rysy), i o dziwo, nie chce mi się spać o tej porze.