Po późnym śniadaniu (Kochany otworzył ostatni słoik fasolki po bretońsku à la Fred) wyszliśmy nad morze. Kawa, lody, pierwszy spacer na bosaka, rozmowy, milczenia, telefon do mamy z życzeniami z okazji DD. W drodze znalazłam rybkę trzymającą się przybrzeżnych skał i strzeliłam fotkę morskim ślimakom.
Ciepło było zdradliwe, w drodze powrotnej wiał silny, chłodny wiatr (dobrze, że miałam coś z długim rękawem). Wróciliśmy przez wieś (Fred kupił steki na obiad) i natknęliśmy się na Majkela pakującego do podstawionego pod próg samochodu doniczkę z zeschłym kwiatkiem. Jakoś tak wyszło, że nie zagadaliśmy, zresztą sąsiad wydawał się pochłonięty czynnościami, lub zdecydował, że nie chce nawiązać z nami kontaktu wzrokowego. Kwadrans później, przed trzecią, gdy nasze herbaty były już gotowe, Majkel odjechał. Do teraz jego samochód nie wrócił. To już?
Popołudnie i wieczór lajtowo-nostalgiczny. Zjedliśmy steki, posłuchaliśmy Iana Dury (nareszcie zaskoczyłam, skąd znam piosenkę Profoundly in Love with Pandora) i Joy Division, wzięłam tabletkę na ból gardła (gdyż się mi odezwało, bo lody i wiatr). Poświęciłam godzinę na prostowanie kalendarza Gronji (skoro mają mi zapłacić, chciałabym to odhaczyć do wtorku). W kinie domowym Szalone serce (2009); Jeff Bridges, jak zazwyczaj, bardzo dobry (całość można obejrzeć).
Przyjemna miejscówka na kawę.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, tak, stworzenie kawiarenki w tym miejscu było strzałem w dziesiątkę.
Usuńna DD mama dzwoni z życzeniami do mnie :) a ja do niej na DM :D
OdpowiedzUsuńChyba coś Ci się na zdjęciu przyssało do prawej stopy :D
@Polly, na DD mama zazwyczaj wkleja nam coś na fejsbuku. Ale dzwoni rzadko (uważam, że to autyzm ;)), więc to ja zazwyczaj dzwonię, z okazji i bez.
UsuńKiedy wchodziłam na falochron, zraniłam się w halluksa (pewnie jakaś ostra muszla). Nic wielkiego, gdyby nie krew, w ogóle bym nie zauważyła.
nie ważne w jaki sposób ważne, że pamięta :) i że świętujecie. Moja mama zawsze dzwoni i pamięta ale ojciec męża zadzwonił wczoraj i nic o dniu dziecka nie wspomniał a jedynie, że dawno mąż nie dzwonił i że się nie odzywa. A widzieliśmy się miesiąc temu. Więc miło, że ktoś jednak pamięta.
UsuńAaa no właśnie ta krew zwróciła moją uwagę :)
@Polly, mama zawsze pamięta takie rzeczy. Natomiast bardzo rzadko dzwoni, bo nie ma daru rozpoczynania rozmowy ;D
UsuńZadrapanie miało kilka milimetrów i w ogóle nie bolało.
Oesu, jakie cudne ślimaki! Pierwszy raz widzę! I mam nadzieję, że puściliście tę śliczną rybkę wolno...
OdpowiedzUsuń@FrauBe, ślimaki to (najprawdopodobniej) pobrzeżka pospolita. Jest ich u nas tysiące; gdy morze odpływa, zastygają na skałach, albo zakopują się w piasku, za to pod wodą swobodnie sobie spacerują, wtedy wyciągają czułki jak na zdjęciu. Mogłam im zrobić taką fotkę, bo brodziliśmy w płytkiej, spokojnej wodzie.
UsuńOczywiście. Rybka niemądrze za mną podążała biorąc moje stopy za schronienie, przeniosłam ją w kierunku skał, żeby mogła się porządnie schować.