Wyjechałam z miasta do miasta dopiero po dziesiątej (po zerkaniu na Poirota, 5.7), gdy Fred dawno już był w pracy. W Centrum widoczne letnisko i ogólne rozprzężenie.
Zaraz po trzeciej wróciliśmy na wieś wspólnie, żeby odpalić piekarnik i zrobić obiad z pozostałej w lodówce kaczki. Przy okazji spakowałam dyplom i nieprzemakalne buty. I tak, słuchając Rory’ego zjedliśmy dobre jedzonko, rozwiesiłam w Kuchniosalonie szybkie pranie, i heja do miasta. Na miejscu wypuściliśmy Pieseła na zielona trawkę i pojechaliśmy jeszcze na chwilę do Tesco. Obejrzałam z Kochanym Godziny (2002), lepiej późno niż wcale. A to już wieczorny spacer (w ciągu kwadransa przechodzimy w nim regiony od klas bardzo niskich do wysokich, ciekawe takie bliskie sąsiedztwo różnych światów):
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.