1677-1678. Deszcz / latarnia / domowo.

Sobota
Kochany pocałował mnie i w deszczu wybył do swojej pracy na długie godziny. Po śniadaniu zamierzałam zabrać się za czytanie The Lighthouse, ale tak się rozgościłam w sypialni, że usnęłam. W śnie przerywanym jawą szłam po Karkonoszach, gubiłam się i odnajdywałam, jadłam naleśniki. Dopiero w samo południe ponownie wygrzebałam się z pieleszy. Trochę czytałam, trochę nadrabiałam oglądanie mietczynskiego i Gosi ze Szkocji. Kochany wrócił po piątej, obiad, zaleganie przed laptopami; Fred z psem na spacerze. Pierwszy raz zauważyłam malutkiego nietoperza polującego w promieniach zachodzącego słońca.

Niedziela
Wstałam po siódmej, Kochany pospał dłużej, bo też i położył się spać później ode mnie. Zrobiłam mu kawkę, pogapiliśmy się na jakiś program o szyciu na RTE (The Great British Sewing Bee), potem “rozeszliśmy” się do swoich planów, ja do czytania książki przerywanego drzemką, Fred do poprawiania tekstu. O trzeciej zaczęłam robić obiad, Kochany wyskoczył do Tesco, żeby kupić coś mięsnego dla siebie (dla mnie były kotlety z kalafiora). Po obiedzie podjechaliśmy pod 3rd Place, ale było zamknięte, więc skręciliśmy do Costy przy Omniplexie (po drodze musieliśmy ominąć protesty antyimigracyjny); zmarudziliśmy tak dobrą godzinę. Sporo dzisiaj było deszczu, Kochany i Pieseł wrócili z wieczornego spaceru porządnie zmoknięci. Po całym dniu niespiesznego podczytywania kryminału P.D James, jestem w połowie książki (lektura bardzo satysfakcjonująca).